આજનાં સંતાન

ભૂલી ગયાં ભટકી ગયાં કોઈ કિનારો ના મળે,

જે સ્વાર્થમાં ડૂબીને ઘરડાં માવતરને તરછોડે.

લાડી, વાડી ને હો ગાડી તોય દીન પણે ઠરે,

જે માવતર એ જન્મ દીધો એ દુઃખી થૈ ટળવળે.

દેવ કીધાં પથ્થરોને પાથરી પાલવ અરે,

એ માની મમતા કેરો પાલવ ભીંજવ્યો રે આંસુડે.

સંઘર્ષો જીવનભર કરી વટવૃક્ષ થૈ છાંયો ધરે,

રે કળજુગે આશ્રય વિનાનો બાપ અહિયાં રળજળે.

જેવું કરો એ પામશો એ વાત ભૂલશો ના અરે,

આજના સંતાન છો મા-બાપ ભાવિની પળે.