ఒంటరి తీరంలో నేను

జంటగా ఎగిరే గువ్వల జంట వెక్కిరింతగాచూస్తున్నాయ్

 ఎగిసిపడే అల తెల్లని స్వచ్ఛతలో నీ స్నేహాన్ని చూస్తున్నాను.

అంతలో తడిపి ఇంతలో మాయమయ్యే ఆ జడిలో

 నీ ప్రేమ వురవడి కనిపిస్తోంది! 

చిత్రంగా ఆ హోరులో నీ పేరు వినిపిస్తోందిలోకంలోని

 మరే శబ్దమూ నా చెవికి చేరడం లేదు పిడత కింద 

పప్పువాడు నోరు కదుపుతున్నాడు! 

ఓ అమ్మాయి అబ్బాయి పెదవులు కదుపుకుంటూ 

నిశబ్దంగా పోతున్నారు!

 పిల్లలు పరుగులు పెట్టి గవ్వలు ఏరుకుంటున్నారు!

 నేనేమో నీ జ్ఞాపకాల్ని!

ఓ వృద్ధుడు తదేకంగా సముద్రాన్ని చూస్తున్నాడు. 

అతడి నుదుటి మీది చారికలు అతను అనుభవించిన

 జీవిత పర్వాల్ని సూచిస్తున్నాయి!

ఇప్పుడు కదులుతున్న నా చేతివేళ్ళు మన భవిష్యత్తుకై

 కలల గూలు, కడ్తున్నాయి!

జీవితంలో నడి సంద్రంలో ప్రయాణిస్తున్న ఓ నడివయసు 

జంట రేపు అనే కాయితం మీద లెక్కలు వేస్తూ ఈ వేల్టి 

కొంగుతో కళ్ళు తుడుచుకుంటున్నారు!

పసిపిల్లలకి అమ్మానాన్నలు, ముసలాయనకి కర్ర ఊత,

 ప్రేమికులు ఒకరికొకరు, భార్యాభర్తలకి బాధ్యతల బంధానాలు 

అందరికీ వెనక్కి వెళ్ళడానికి సాధానాలున్నాయి!

 నేను ఎలా వెళ్ళను? అందుకే కూర్చునే వున్నాను ఇలా 

తీరంలో ఒంటరిగా!