నన్ను విడకు

చినుకు పడి చిలిపి కోరిక రేగె మదిన

మనసా నీవు వలపు దాచి నటించకు

ఆ పై చెప్పలేదని నాపై నింద వేయకు.

యవ్వన ఋతువులా ఈడు జిల్లుమన 

పైర గాలివీచి పైట లేచెనని సర్దుకోమాకు

మాపటేల మబ్బుల్లో విరహాన్ని దాచకు.

పగ్గంలేని చంచల ప్రకృతి నన్ను రమ్మన

చెప్పకనే లేచిపోయానని పరువు తీయకు

మాయచేసి మంత్రమేసానని గేలి చేయకు.

ఎండ నీడ హృదయాన్ని తాకి ఆశ కమిలిన

ఆశ్చర్యపడి అణిగి ఉండమని ఆంక్షలేయకు 

నా కురుల గూడారంలో నన్నే దాగమనకు.

వలపు తెలిసిన ఒంటరితనం కౌగిలించుకొన

పగలే క్రూరమై రేయి హంతకుడాయె అనకు 

కలల వీక్షణల్లో వెర్రిదాన్నైనానని వీడిపోకు.