నీవెక్కడ

భావాల్లో భాషాపరిజ్ఞానమే కొరవడెనని

వ్యాకరణ వాస్తేదో అంతగా కుదరలేదని

అక్షరదోషాలకి శాంతి చేయించమనంటే

భావం మూగదై బంధీగా మిగిలిపోయె!!

ఆలోచనలకి రూపమీయ అర్థనగ్నమని

భీతితో అవి తడిసిపోగా, పాలిపోయెనని

లేని సామర్థ్యంతో రంగులే అద్దమనంటే

ఆలోచనలు అవాక్కై అకాశాన్ని గాంచె!!

వ్యంగ్య వ్యాఖ్యలతో తప్పులే సరిచేసామని

చంకలెగరేస్తూ నవ్వి నీతులే నేర్చుకోమని

అసూయ, వాక్యాలుగా మారి కాలుతుంటే

మర్మమెరుగని మదికన్నీరే స్వేదమై పారె!!

అక్షరాలని అభిమానిస్తే అదేదో నేరమని

భావాలకే రంకుగట్టి బావలతో సరసమని

పదాలే వేరుగా పలికి పెడార్థాలు తీస్తుంటే

వివేకుల విజ్ఞానమిదేనని వినమ్రత నవ్వె!!