మనసు మథనం

ఏదో తెలియని 
ఓ నిశ్శబ్దం నన్ను ఆవరించింది 
బరువెక్కిన ఆలోచనలతో 
మాటలన్నీ ఉలుకు పలుకు లేకుండా 
మౌనమయ్యాయి 

ఏదో కోల్పోతున్నానన్న వెలితి 
నా ప్రతిబింబంలో కొట్టొచ్చినట్లు కనబడుతోంది ! 
ఎందుకనినన్ను నేను ప్రశ్నించుకున్న 
సమాధానం మాత్రం అంతుచిక్కలేదు

ఏదో కాలుతున్న వాసన 
నాసికాన్ని చేరింది 
ఓసారి గతాన్ని తవ్వి 
చూద్దామని తవ్వి చూసాను 
కనుమరుగైన పాత గుర్తులు 
ఒక్కసారిగా మదిలో మెదిలాయి 
ఆ క్షణాన కళ్ళంట కారిన 
కన్నీరులో తడిసి ముద్దయిపోయాను

కాలం మిగిల్చే 
జ్ఞాపకాల తుట్టలో
అంతరంగంలో అలజడి రేపే 
భావోద్వేగ ప్రవాహాల మధ్య 
ఆత్రంగా ఎదురు చూశాను 
నన్ను నన్నుగా అర్థం చేసుకునేవారు 
ఎవరైనా కనబడతారేమోనని

కనుచూపుమేరలో 
ఏ ఒక్క మనిషి జాడే లేదు 
మళ్లీ నిరాశతో కూడిన శూన్యమే 
తోడై మిగిలింది.