మనసంతా నువ్వే

నువ్వు నాక్కనిపించిన మొదటిసారి

తళుక్కుమన్న వెలుగు రేఖలు

నా కనులలో

ఇప్పడికీ కనిపిస్తున్నాయి

నీ మధుర ధ్వనులు వినిపించిన మొదటిసారి

నా మనసులో

మోగిన దివ్య ఘంటికలు

ఇప్పడికీ వినిపిస్తున్నాయి

నా హృదయం మీటిన

కోటి వీణల సవ్వడులు

ఇప్పడికీ నా హృదయాన్ని

స్పృశిస్తున్నాయి

నీ మొదటి పరిశ్వంగం

కలిగించిన పారవశ్యం

ఇప్పడికీ గుర్తుకొస్తోంది

మధురమైన నీ తలపులు

నా హృదయాన్ని స్పృశించినప్పుడు

ఏ దృశ్యం చూసినా నువ్వే

ఏ సవ్వడి విన్నా నువ్వే

నువ్వు మాత్రం

నా నుంచి దూరంగా

నీ స్వాంతనలో నువ్వుంటూ

ఈ ప్రపంచంలో నా ఉనికిని

నిర్లక్ష్యం చేస్తుంటే

మనసు గాయపడి

మళ్ళీ నీ సాంగత్యాన్నే

కోరుకుంటున్నాను