మది మాగాణి

బ్రతుకు నిండా బరువు నింపే బాధలేన్నో...

చిన్న ఓదార్పు కోసం మొగమాసిన మనసు..

ఆ మనసు విప్పి చెప్పుకునే ఓ మనిషి తోడు లేక...

నిరాశపు ఎండల వేడిమిలో...

బీటలు బారిన ఈ అనాధ జీవి...

మది మాగాణిలో...

ఓ ప్రేమ దేవత చిలికిన వలపు చినుకులు...

తెనేదారలై... నదిలా మార్చేస్తుంటే...

ఎప్పుడో ఇంకిన ఆ కన్నీటి సంద్రంలో...

ఈ ప్రేమ నది వచ్చి చేరిన క్షణం...

ఆ క్షణం ఎగిసిను లెక్కలేని...

ఆనందపు కెరటాలు ఎన్నో...

మనసుని చిద్రం చేసే అలుపెరుగని... 

ఆలోచనలకి సాంత్వన అవి..

అవి మనసుని తడిపి ముద్ద చేస్తుంటే...

మాటలకందని భావం అది...

కన్నీటి వరద అది...

సుఖమైన దుఖం అది...

నిజమై చేరిన కల అది...

అధికమైన ఆవేదనకు అంతం అది...

అంతులేని అపేక్షకి ఆది అది!!