మౌన తరంగాలు

కనురెప్పల వెనుక దాచిన కలలన్నీ
కాలం నదిలో కరిగిపోతుంటే,
పెదవులపై మోసే చిరునవ్వు చాటున
మనసెన్నో గాయాలు మోస్తుంటుంది.

మాటల రంగుల ఈ లోకంలో
మనసుల భాష మూగబోయింది;
వెన్నంటి నడిచే నీడలే గానీ
చేరదీసే చేయి శూన్యమైంది.

క్షణాల బంధాలు... యుగాల భారాలు,
నడకలన్నీ గమ్యం ఎరుగని తీరాలు.
ఎవరి ఓదార్పు కోసం ఈ రోదనం?
ఎవరి వెలుగు కోసం ఈ మనోదహనం?

అయినా...రాలిపడే కన్నీటి బిందువులోనూ
ఓ కొత్త ఆశల దీపం వెలుగుతూనే ఉంటుంది;

నిశ్శబ్దంగానే ఈ హృదయం
తనదైన దారిలో ప్రయాణిస్తూనే ఉంటుంది...