కాళరాత్రి

కలలు తప్పుకు తిరుగుతుంటే కాళరాత్రులు నవ్వుతున్నవి 

శోకమంతా తెరలుతుంటే

 రెండుకన్నులు మునుగుతున్నవి

గడ్డుకాలం మొదలుపెట్టిన

 సమరమెందుకు ఆగదో మరి  

విల్లు పట్టిన క్షణములన్నీ

 వేలశరములు గుప్పుతున్నవి

మండువేసవిలాంటి కాలం

వానలను వెలివేసెనేమో

గుండెలోపల పెరిగిపోయిన ప్రేమవనములు కాలుతున్నవి  

కంటిరెప్పల మాటునున్నా

సెగలు సోకుట న్యాయమేనా

స్వప్నలోకం మండుతుంటే

నేత్రజలములు మరుగుతున్నవి

పొద్దు చూడని గడియలన్నీ

నడకలెందుకు ఆపినాయో

యుగాలెన్నో నడచిపోతే

ఎదురుచూపులు నలుగుతున్నవి

ప్రేమచినుకులు రాలకుంటే 

రాతలేదని ఊరుకున్నా. 

ఎదురుచెప్పని బతుకులోనే

వెతలవాగులు ఉరుకుతున్నవి

సుదూరంగా ఉండిపోయిన చెలియ చెంతకు 'వెన్నెలరాజ'

నన్ను చేర్చని బాటలన్నీ

కొత్తమలుపులు తిరుగుతున్న