జీవ మనుగడకు ఆయువుపట్టు

మేఘమాల తన సొత్తును

అత్యంత ప్రేమతో 

మానవలోకానికి ధారాదత్తం చేస్తోంది

ప్రతీ బిందువునూ ఒడిసిపట్టిన

మట్టితల్లి తన గర్భాన దాచి

తన బిడ్డల పేగు తడుపుతోంది

కంపుకొట్టే దేహపు మలిన్యాన్ని

తన స్పర్శతో పునీతం చేస్తూ

స్వచ్ఛతను కట్టబెడుతోంది

చుక్క చుక్కనూ తన పొట్టలో నింపుకుని

పాలుపోసుకున్న పచ్చదనం

నరుడి ఆకలికి అన్నమౌతోంది

దేహ దాహాన్ని తీరుస్తూ

జీవమనుగడకు ఆయువుపట్టుగా నిలుస్తూ

జగతి ప్రగతికి ఆధార చక్రమౌతోంది

ఒడిసి పడితే భవిత ఉందోయ్!

మిడిసిపడితే భస్మాసురుడివేనోయ్!

జ్ఞాన నేత్రం తెరుచుకుంటే జల సంపన్నుడివేనోయ్!