Quotes New

Audio

Forum

Read

Contests

Language


Write

Sign in
Wohoo!,
Dear user,
ଅର୍ବାନ ଜଙ୍ଗଲ
ଅର୍ବାନ ଜଙ୍ଗଲ
★★★★★

© Soumya Shubhadarshinee

Inspirational

7 Minutes   213    4


Content Ranking

କେତକୀର କି ସୁଗନ୍ଧ କେଵଳ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନୁଭବି ହିଁ ଜାଣେ । ଏଇ କୁତ୍ରିମ ବାସ୍ନା ଯାହାକୁ କୁହନ୍ତି ଅତର ସେଥିରେ ନଥାଏ ସେ ଆନନ୍ଦ । କିନ୍ତୁ କେଉଁଠି ଅଛି ସେ କେତକୀ ଆଉ ?

★★★★

ସକାଳୁ ଲିଚୁର ପ୍ରଶ୍ନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଇଗଲେଣି ଅଜା । କେମିତି ବୁଝେଇବେ ବୁଦ୍ଧି ବାଟ ଦିଶୁନି ।

--'' ଅଜା କୁହ ଏଇ କେୱଡା ପ୍ଲାଣ୍ଟ କେଉଁଠି ଅଛି , ମୁଁ ଦେଖିବି ।

--'' ଆରେ ସେଗୁଡ଼ାକ ଯାଇଁ ଗାଁରେ ନା' ତୁମ ସହରରେ କୁଆଡୁ ଆସିବ ?''

-- ''ନାହିଁ କଉଠି ଗୋଟେ ଥିବ ତୁମେ ଖୋଜ ପ୍ଲିଜ ତୁମେ ପା' ରେଞ୍ଜର ।''

-- '' ଆରେ ରେଞ୍ଜର ବୋଲି ଏଇ ସହରରେ ଗଛଟେ ତିଆରି ଦେବି ନା' କ"ଣ । ଏଠି ଖୋଜିଲେବି ମିଳିବନି ମୁଁ ଜାଣେ ବେଟା । ''

-- '' ନା' ନା' ତୁମେ ଖୋଜ , ପ୍ଲିଜ । ଏତକ ଭଲା କୁହ କେଉଁଠି ମିଳିବାର ଚାନ୍ସ ଅଛି ?''

-- '' ଜଙ୍ଗଲରେ , ବୁଝିଲୁ ।''

ସନାତନ ଟିକେ ଆନମନା ହେଇଗଲେ ଆଉ ଚାଲିଲେ ବେଶ ଦୂରକୁ , କେତକୀ ପାଖକୁ । ନିଜ ଗାଁ ଗୋହରୀ ଯେଉଁଠି ବୁଦି ବୁଦିକା କିଆ କେତକୀ ଭେଡ , କଣ୍ଟେଇ କୋଳି , ଭୂଇଁ ବରକୋଳି ଆଉ ଭଇଁଚ କୋଳିର ମେଳ । ଆଉ ସେଇ ସବୁଜ ଚିତ୍ର ଭିତରେ ଲୁଚି ଥିବା ରଙ୍ଗୀନ ଅତୀତ । କେଡେ ମଧୁର ଥିଲା ସତେ ସେ ଜୀବନ । ରୋଜ ସକାଳ ନିଦ ଡାହୁକର ଡାକ ଆଉ ଗଞ୍ଜାର ରାବରେ ଭାଙ୍ଗିବା , ସାହାଡ଼ା ସୁନ୍ଦରୀ କାଠି ଖଣ୍ଡେ ଧରି ଦାନ୍ତ ଘଷିବା , ନଈରେ ସାଥି ହେଇ ଗାଧେଇ ଯିବା , ଠିଆ ପହଁରା ମାରି ନଈର ଏ ମୁଣ୍ଡରୁ ସେ ମୁଣ୍ଡକୁ ଯିବା ଆଉ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ସେ କେତକୀ ଫୁଲ ନେଇ ନିଳିମାର ବୋଉଙ୍କୁ ଦେଇ ଶିବଙ୍କ ମଥାରେ ଚଢ଼େଇବାକୁ କହିବା ।

ହଁ ସବୁ ସ୍ୱପ୍ନ ହେଇଗଲେଣି , ସେଇ ଅନୁଭବ ଗୁଡା । ନିଳିମାକୁ କିନ୍ତୁ କେବେ ଦେଇ ହେଇନଥିଲେ ଫୁଲ ଗୋଟେ । ସବୁବେଳେ ମାଗୁଥିଲା ସେ ମୋ ପାଇଁ ଆଣୁନୁ ଫୁଲ ଗୋଟେ । ଲାଗିଲା ସେଇ ନିଳିମା ହୁଏତ ଆଜି ଲିଚୁ ଭିତରେ ଫେରିଛି ଅନେକ ଯୁଗ ପରେ ଆଉ ମାଗୁଛି ସେଇ କେତକୀ ଫୁଲ

ଗୋଟେ । ସନାତନ ଟିକେ ନିରିଖେଇ ଦେଖିଲେ ଲିଚୁକୁ । ଗେଲ୍ହା ନାତୁଣୀ ଆଜି ଠିକ ସେଇ ନିଳିମା ପରି ଲାଗିଲା ତାଙ୍କୁ ।

ଭାରି ସାଇତା ସ୍ମୃତି ହଜିଗଲାଣି କେଉଁ ଅଜଣା ଅତୀତରେ । ନିଳୀମା ତାଙ୍କ ସାନ

ଭଉଣୀର ସଙ୍ଗାତ ଆଉ ତାଙ୍କର .....

ଅଜା କୁଆଡେ ହଜିଗଲେ ବୁଝି ପାରୁନଥିଲା ଲିଚୁ । ସାଇନ୍ସ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ପାଇଁ କେତକୀ ଗଛ ଗୋଟେ ଦରକାର । ପ୍ଲାଣ୍ଟ ଏସେନ୍ସ ଉପରେ କରୁଛି ସେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ। ମମି ଗୋଟେ ପକ୍କା ଠକ , କହିଲା କ'ଣ ନା' ଅଜା ଦେଖିଛନ୍ତି ଗଛ କେଉଁଠି ଅଛି ଆଣିକି ଦେଇଦେବେ ତୋ କାମ ହେଇଯିବ । କିନ୍ତୁ ଦେଖ ଅଜା କହୁଛନ୍ତି ଗଛ ନାହିଁ , ଧେତ୍ ଏବେ ମଣିଷ କ'ଣ କରିବ । ଦୁଇଦିନ ପରେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ଡିପୋଜିଟ କରିବାର ଅଛି । ମମି କଥାରେ ପଡି ମଲା ମଣିଷ !

*****************

-- ''ଅଜା ପ୍ଲିଜ ଗୋଟେ ଛୋଟ କେୱଡା ପ୍ଲାଣ୍ଟ ମୋର ଦରକାର । ତୁମେ ଚାଲ ଜଙ୍ଗଲ କୁ ସେଠିତ ଥିବ ନା' ତୁମେ କହିଥିଲ ମୋତେ ? ''

ସନାତନ ବୋକା ହେଇକି ଅନେଇଲେ , ଜଙ୍ଗଲ ଏଠି କେଉଁଠି ? କିନ୍ତୁ ଲିଚୁ କହିଛି ମାନେ ଅଛି ନିଶ୍ଚିତ । ଝିଅଟା ଭାରି ବୁଦ୍ଧିଆ , ସବୁ ବର୍ଷ ତା'ର ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ବେଷ୍ଟ ସାଇନ୍ସ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରାଇଜ ପାଉଛି। ଏଥରବି ସେଇ ନିଶା , ଯେମିତି ହଉ କେତକୀ ଗଛ ଗୋଟେ ଥୋଇବ ସେ ସେଇ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ସହିତ । ବିଚିତ୍ର ଛୁଆ , ଆରେ ସେଇଟା ଯେଡ଼େ ବଡ଼ କଣ୍ଟା ଗଛ ତାକୁ କ'ଣ ରଖିହେବ । ସେଇଟା ଓପାଡି ଆଣିବାବି ବଡ଼ ମୁସ୍କିଲ । କିନ୍ତୁ ନା' ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖିଚି ସିଏ ତେଣୁ ଅଜା ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ।

ଏଠି ପୁଣି ଜଙ୍ଗଲ କୁଆଡୁ ଆଇଲା , କିନ୍ତୁ ଫାଙ୍କି ମାରିବା ଅସମ୍ଭବ । ଯିବାକୁ ହେବ ଲିଚୁ ନୁହେଁ ସେ ଲୀଚ୍ ,ମାନେ - ଜୋକ ।

ଯେଉଁ କଥା ମନକୁ ଆସିଛି ସେତକ ସରିବା ପରେ ଯେଉଁ କଥା ।

ସନାତନ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ବାହାରିଲେ ଜଂଗଲ, କାରଣ ଟିଉସନ୍ ସାରି ନାତୁଣୀ ଆସୁ ଆସୁ ସଞ୍ଜ । ବିଚିତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ସକାଳୁ ରାତି ପିଲାଏ ସ୍କୁଲ ଆଉ ଟିଉସନ୍ ଭିତରେ ପୂରା ଅଣନିଶ୍ଵାସୀ । ଖେଳକୁଦ , ଗପସପ , ହସଖୁସି ହେବାକୁ ଘଡ଼ିଏ ତର ନାହିଁ । ସତରେ କ'ଣ ଅଧିକ ପଢୁଛନ୍ତି ପିଲାଏ ନା' ସମୟ ବଦଳିଯାଇଛି । ପାଠ ସହ ଅପାଠ ବି ପଢିବାକୁ ପଡୁଛି । ପିଲା ନୁହେଁ ମେସିନ୍ ହେବାକୁ ପଡୁଛି । ମନେ ପଡିଲା ସେ , ନିଳୀମା ଆଉ ପୁଳେ ସାଙ୍ଗ ମିଶି କେମିତି ଖେଳୁଥିଲେ ବୋହୁ ଚୋରୀ । ସେ କେମିତି ସବୁବେଳେ ସେଇଠି ନିଳୀମାକୁ ବୋହୁ ସଜେଇ ନିଜେ ବର ହେଇଯାଉଥିଲେ । କେତେ ଭଲ ଥିଲା ସେ ନିରୁତା ପିଲାଖେଳ !.......

ଭାରି ଇଚ୍ଛା ହେଲା ଲିଚୁ ଠିକ ସେମିତି ଖେଳନ୍ତାକି କିତ-କିତ , ପାଣି-ପାହାଡ଼ ,

ମେରି-ଗୋ , ଛକି- ଶୁନ , ଟ୍ୱେଣ୍ଟି- ନାଇନ୍ । କିତି କିତି ଖେଳ ପାଇଁ ରାହା ଧରନ୍ତା ଆଉ ଭଲ ଖପରା କାତି ଖୋଜନ୍ତା ଠିକ ନିଳୀମା ପରି । ଘରେ ଚିନା ମାଟି ପ୍ଲେଟ କି କପ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ସାଇତି ରଖୁଥିଲେ ଛୁଆ ମାନେ ବଢିଆ ଖପରା ବନେଇବାକୁ । ମସ୍ତ ପାଲିସ ଖପରା କାତି ଯେଉଁ ଘର ପକେଇବାକୁ ଚାହିଁବ ପଡିବ ନିଶ୍ଚିତ ସେଥିରେ ।

ଆଉ ବହୁତ ଖୁସି ଲାଗନ୍ତା ଯଦି ଲିଚୁ ଘୋଘୋ ଘର କମ୍ପେଇ ଜିଦ କରନ୍ତା , ମମି ଆଜି ଚକଲେଟ ନା' ନା' ପିଜ୍ଜା ପାର୍ଟି ହବ ମୋ କଣ୍ଢେଇର ବାହାଘର ପାଇଁ । ଆଉ ତାରି ବୟସର ଛୁଆ ଆସି ରୁଣ୍ଡ ହୁଅନ୍ତେ ଘରେ।

ହଁ ନିଳୀମାର କଣ୍ଢେଇ ବାହା ହେଉଥିଲା ସବୁ ମାସରେ , ଆଉ ସେମାନେ ଖୁଡୀଙ୍କ ପାଖେ ବସି ଚକୁଳି ଗୁଡ଼ ନହେଲେ ପୁରୀ ତରକାରୀ ଖାଉ ଥିଲେ । କେଡେ ନିର୍ମଳ ଆନନ୍ଦ । ଆଉ କାହିଁ ସେ ପିଲା ଖେଳ , ସେ ନିରୀହ ସୁଖ , ସେ ଉଛୁଳା ବାଲ୍ୟକାଳ । ପିଲାଏ ବଡ଼ ଅସହାୟ ନିବୁଜ ଘର , ନିବୁଜ ସମ୍ପର୍କ , ନିବୁଜ ପୃଥିବୀ ଭିତରେ । ଏଠି ପବନ ଟିକିଏ କି ପାଣି ମୁନ୍ଦିଏ ପିଇବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ନାହିଁ । ହାଇଜିନ୍ ପଢୁଛନ୍ତି ସଭିଏଁ , ଆରୋ ପାଣି , ବାହାରକୁ ଗଲେ ମାସ୍କ ଆହାଃ କେଡେ ବିକଳ !.......

ସେଇଠି ଲିଚୁ ଖୋଜୁଛି କେତକୀ ମୋହ , କେଡେ ବିଚିତ୍ର କୁଆଡୁ ଆଉ ମିଳିବ । ଏଇ କଂକ୍ରିଟ ଜଙ୍ଗଲରେ ହଜି ଗଲାଣି ସବୁ ସବୁଜ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ । କେଉଁଠି ଆଉ କିଆ ବୁଦା ନା' କେତକୀ ଭେଡ ? ଦିନେ ହୁଏତ ମ୍ୟୁଜିୟମ୍ ରେ ରହିବେ ଗଛ ମାନେବି ଡାଇନୋସର ଭଳି ବିଲୁପ୍ତ ପ୍ରଜାତି ହେଇ ।

ଆଜିକାଲିର ଆତ୍ମକୈନ୍ଦ୍ରିକ ସ୍ୱାର୍ଥପର ମଣିଷ ଯେପରି ନଷ୍ଟ କରୁଛି ସବୁଜିମା , ଏ ଦିନ ଆସିବାକୁ ଆଉ ଡେରି ନାହିଁ । ନିଜ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ଭାବୁନଥିବା ମୁର୍ଖ ମଣିଷ ବୁଝୁନି ଗଛ ସବୁ ଭାରି ଜରୁରୀ ତା' ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ପାଇଁ । ସେମାନେହିଁ ସ୍ୱୟଂଭୁ , ମଣିଷ ତୁଚ୍ଛା ପରାଙ୍ଗପୃଷ୍ଟ !...

************

ଅଜା ନାତୁଣୀ ଚାଲିଲେ ଇଭିନିଂ ବୁଲାରେ , ଜଙ୍ଗଲ ସନ୍ଧାନିବାକୁ । ଖୁବ୍ ଗୁଡ଼େ ଚାଲି ଚାଲି ଥକି ଗଲେ ସନାତନ ।

-- "ଆରେ ଲିଚୁ ବେଟା ଆଉ କେତେ ଦୂର ତୋ ଜଙ୍ଗଲ ?''

--'' ଓଃ ! ତୁମେ ପା' ଭାରି ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗ , ପୁଣି ଏମିତି ବ୍ୟସ୍ତ କାହିଁକି ହେଉଛ ଯେ ? ଆଉ ଟିକେ ବାଟ ଅଛି ଏଇ ଦିଶିଲା । ''

ହଁ ସନାତନ ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗ ଥିଲେ , ସାରା ଗାଁରେ ଏମିତି କେହି ନଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କୁ କବାଡିରେ ହରେଇ ଦେବ । ରଜ ମଉଜ ବେଳେ ସବୁ ବର୍ଷ ତାଙ୍କ ଗାଁ ଜିତୁଥିଲା ଖାସ ତାଙ୍କ ପାଇଁ । ସାଙ୍ଗ ପିଲାଏ ଫୁଲମାଳ ପିନ୍ଧେଇ , କାନ୍ଧରେ ବସେଇ ବୁଲେଇଥିଲେ କେତେ ଥର । ଆଜି ଆଉ ସେ ଦିନ କାହିଁ ? ପିଲାଏ ଖେଳିବାକୁ ଯିବାର ନଜିର ନାହିଁ , କିଛି ଖେଳୁଛନ୍ତି କ୍ରିକେଟ ବାସ ! ଆଜିକା ପିଲାଏ କୁଆଡୁ ଆଉ ଷ୍ଟ୍ରଙ୍ଗ ହେବେ । ଲୁତୁପୁତୁ ଗୋଲ ମଟୋଲ ହେଇ ଯାଉଛନ୍ତି ଫାଷ୍ଟ ଫୁଡ୍

ଖାଇ ।

ଏମିତି ଭବନରେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ ସତରେ ଦେଖା ଗଲା ଜଙ୍ଗଲ ସୁଦୃଢ ପାଚେରୀ ଭିତରେ , ତାଲା ପକା ବଡ଼ ଗେଟ୍ ର ସୁରକ୍ଷା ବଳୟ ଭିତରେ । ବଡ଼ ବୋର୍ଡ଼ ଲାଗିଛି

'' ଅର୍ବାନ୍ ଜଙ୍ଗଲ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ " । ଅଜା ଏବେ ଅନେଇଲେ ନାତୁଣୀକୁ ,

-- '' କେମିତି ଯିବା ଏଡ଼େ ବଡ଼ ତାଲା ଏଠି ?''

-- '' ତୁମେ ପା' ରେଞ୍ଜର ଥିଲ , ତୁମେ କହିଲେ ଖୋଲିବ ଗେଟ୍ । ''

ହେଲେ ଏବେ କେହି କୁଆଡେ ଦିଶୁନି , କିଏ ଆଉ ଖୋଲିବ କବାଟ । ଅଜା ବିକଳ ଦିଶିଲେ ଆଉ ନାତୁଣୀ କାନ୍ଦୁରା ଦିଶିଲା। ଲିଚୁର ଅବୋଧ ପ୍ରଶ୍ନ , '' ଅଜା ଗଛ କ'ଣ ପଳେଇଯିବ ଯେ ତାଲା ମରା ହେଇଛି ?''

ସନାତନ ଭାବୁଥିଲେ ସତରେ ଜଙ୍ଗଲର ସୁରକ୍ଷା ଲୋଡ଼ା , ମଣିଷ କାହାକୁବି ଆଉ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିନି । ସଭିଏଁ ଅସୁରକ୍ଷିତ । ତେଣୁ ସହରର ଅସୁସ୍ଥ ପବନକୁ ଟିକେ ଅମ୍ଳଜାନ ଦେବାକୁ ଥୋଡେ ଗଛ ଏଇଠି ଏମିତି ସାଇତା ହେଇଛନ୍ତି । ତାଲା ନପକେଇଲେ ଏତକବି ପୋଛି ହେଇଯିବେ କୁରାଢ଼ୀ ଚୋଟରେ । ସନାତନ ମନେ ପକେଇଲେ ଏଇ ଯେଉଁ ସହରର ଏଠି ଗଢ଼ିଉଠିଛି ସେଇଠି ଅଛି ଅଗଣିତ ଗଛଙ୍କ ସମାଧି । କେତେ ଘଞ୍ଚ ବନାନୀ ଥିଲା ଏଠି ଆଉ ଏବେ ,ଏଇ ଟିକିଏ ସ୍ଥାନ ଛାଡିଛି ମଣିଷ ନିରୀହ ଗଛଙ୍କ ପାଇଁ ଆହାଃ ! ହେଲେ ଏଠି କ'ଣ କେତକୀ ଅଛି ??.......

ଅକାଶିଆ , ୟୁକାଲିପଟାସ୍ ,ଶୋସା ,

କୃଷ୍ଣଚୂଡ଼ା , ରାଧାଚୂଡ଼ା , ବାବୁରି , ଏମିତି ଗୁଡ଼େ ଗଛ । ଭଲା ଆମ୍ବ , ପଣସ , ପିଜୁଳି , ଜାମୁ ଗଛ ଲାଗିଥାନ୍ତା ମଣିଷ ଫଳ କିଛି ପାଆନ୍ତା । ନା' ସେସବୁ ଗଛ ଲାଗିଲେ ଫଳ ତୋଳା ବାହାନାରେ ଗଛ ଗୁଡାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଭୁଙ୍ଗି ସାରିଦେବେ ଲୋକେ । ଦୁନିଆ ଯାକର ଚୋରୀ ବିଦ୍ୟା ପୁରେଇବେ ଆଉ ଗଣ୍ଡଗୋଳ ଲାଗିବେ । ଏଇ ଗଛ ପଛେ ଭଲ ସବୁ

ଆଡୁ । କିନ୍ତୁ ଲିଚୁର ଦରକାର କେତକୀ !......

ସନାତନ ବୁଝେଇଲେ , ଚାଲ ଏଇ ଅର୍ବାନ୍ ଜଙ୍ଗଲ ଉପରେ କରିବା ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ । ଗୋଟେ ନୂଆ କଂସେପ୍ଟ ଦେବା , କେଉଁ ଗଛ ଲାଗିବା ଜରୁରୀ ଅତ୍ୟଧିକ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଶୋଷି ଶୁଦ୍ଧ ବାୟୁ ପାଇବାକୁ । ଆଉ କେଉଁ ଗଛ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଅମ୍ଳଜାନ ଦିଏ ।ଏସବୁ ଗଛ ଯାହା ତୋ' ଜଙ୍ଗଲରେ ଲଗେଇଛନ୍ତି ଆଜିର ବୁଦ୍ଧିଆ ଲୋକେ ସେସବୁ କେବଳ ସହଜରେ ବଢୁଥିବା ଗଛ କିନ୍ତୁ ସେତେ ଉପକାରୀ ନୁହଁନ୍ତି । ଅଛି କେତୋଟି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଗଛ ଯାହା ଖୁବ୍ ଉପକାରୀ । ସେଇ ଗଛ ଗୁଡିକ ଉପରେ କରିବା ଗୋଟେ ଭଲ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ।ମୁଁ ହେଲ୍ପ କରିବି , ମୁଁ ସବୁ ଗଛଙ୍କୁ ଚିହ୍ନେ ,ରେଞ୍ଜର ଅଜା ପରା । ହେଲେ କେତକୀ ମିଳିବନି ଏଠି ବେଟା । ମୁଁ ଚିହ୍ନିଛି ସବୁ ଗଛଙ୍କୁ ଏଠି , କେତକୀ ନାହିଁ ।

କାନ୍ଦିଲା ଗେଲ୍ହା ନାତୁଣୀ , ଏବେ ନୂଆ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ କେମିତି ହେବ ? ହେଲେ ବହୁତ ବୁଝେଇଲେ ଅଜା , ସେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ । ମମିକୁ କହିଲେ ଉପକାରୀ ଗଛ ଗୁଡିକର ଫୋଟୋ ପ୍ରିଣ୍ଟ ବହାରିଯିବ କମ୍ପ୍ୟୁଟରରୁ ଆଉ କିଛି କୁନି ବାଉଁଶ ଗଛ ମିଳିଯିବ କାମ ବାଲୀ ତାରାର ବସ୍ତି ପାଖରୁ । ସେ ଦେଖିଛନ୍ତି ବାଉଁଶ ଗଛ ସେଠି ।

ଭାବିଲା ବହୁତ ଲିଚୁ , ଆଉ କହିଲା ,

" ତୁମେ ଆଜି ରାତିରେ ସେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ କରିଦେବ ମୋତେ ତ ?''

ଖୁବ୍ ବଡ଼ ହଁ ଟେ ଥିଲା ସନାତନଙ୍କ

ଓଠରେ । ଏବେ କହିବାକୁ ଥିଲା କେଉଁ ଗଛ ସବୁଠାରୁ ବେଶି ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଶୋଷେ । ସନାତନ ବୁଝେଇ କହୁଥିଲେ , ବର ଗଛ ଆଉ ବାଉଁଶ ଗଛ ଆଉ ମନେ ପକଉ ଥିଲେ ଗାଁ ବରଗଛର ଓହଳରେ ଝୁଲି ବିତିଥିବା ତାଙ୍କ ଅତୀତ ସହ ନିଳୀମାକୁ । ହଜି ଯାଇଛି ସେ ସଜଳ ପିଲାଦିନ ଯେମିତି ହଜି ଗଲାଣି ବାଉଁଶ ଆଉ ବର !........

ସୌମ୍ୟା ଶୁଭଦର୍ଶିନୀ

କେତକୀ ଅଜା ଲିଚୁ

Rate the content


Originality
Flow
Language
Cover design

Comments

Post

Some text some message..