Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!
Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!

Pramod Kumar Jena

Inspirational


4.0  

Pramod Kumar Jena

Inspirational


ଅଗଷ୍ଟ୍ ପନ୍ଦର

ଅଗଷ୍ଟ୍ ପନ୍ଦର

4 mins 21.2K 4 mins 21.2K

ଅଗଷ୍ଟ୍ ପନ୍ଦର

        ଆଜି ଅଗଷ୍ଟ ପନ୍ଦର l ସ୍କୁଲର ଗୋଟିଏ ବଡ ପର୍ବ l ସବୁ ପିଲା ସ୍କୁଲ୍ ୟୁନିଫର୍ମରେ ପତାକା ଧରି ଗାଆଁ ଗାଆଁ ବୁଲି ପ୍ରଭାତଫେରି କରନ୍ତି l ଶିକ୍ଷକ ବତାଇ ଦେଇଥିବା କେତୋଟି ସ୍ଲୋଗାନ୍ ଉପରେ ଜୋର୍ ଜୋର୍ ସେ ଜୟ ଜୟ କହୁନ୍ତି l ଡ୍ରମ୍ ବାଜାର ତାଳେ ତାଳେ ଧାଡି ଧାଡି ହୋଇ ମନ ଖୁସିରେ ଆଗେଇ ଯାଆନ୍ତି ପିଲାମାନେ l ଘର ପାଖ ହୋଇ ଆସିଲେ ମାଆମାନେ କବାଟ ଫାଙ୍କରୁ ନିଜ ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି l ତା’ପରେ ସ୍କୁଲକୁ ଫେରି ପତାକା ଉତ୍ତୋଳନ ହୁଏ l ମୋ ନାତି ପପୁନ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢେ l ସ୍କୁଲକୁ ଯାଇଥିଲି ତା’କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ l ପତାକା ଉତ୍ତୋଳନ ପରେ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ଭାଷଣ ଦେଲେ, ଆଉ ପିଲାମାନେ ଏକ ଲୟରେ ତାଙ୍କ ଆଡେ ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ l ସେ ଭାଷଣରୁ କ’ଣ ବୁଝୁଥିଲେ ସେଇମାନଙ୍କୁ ହିଁ ଜଣା l ଶେଷରେ ପ୍ରଧାନ ଶିକ୍ଷକ ସ୍ଲୋଗାନ୍ ଦେଲେ l ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଯେମିତି ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଥିଲା ସେଇ ଅନୁସାରେ ତିନି ଥର ଜୟହିନ୍ଦ୍ କହିଲେ l

        ମିଠାର ବି ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା l ପିଲାମାନେ ଛୋଟ ଛୋଟ ପ୍ୟାକେଟରେ ଥିବା ସେଉ ବୁନ୍ଦି ଖାଇ ବେଶ୍ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି l ଆଜି କାଲି ଗାଆଁ ଗହଳିର ସ୍କୁଲଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ବେଶ୍ ଧୁମଧାମରେ ଏ ସବୁ ଦିନଗୁଡିକ ପାଳନ କରା ଗଲାଣି l

        ସ୍କୁଲ୍ ଫଙ୍କସନ୍ ସରିଲା l ମିଠା ପ୍ୟାକେଟଟି ଧରି ଦୌଡି ଦୌଡି ପପୁନ୍ ମୋ ପାଖକୁ ଚାଲି ଆସି ମୋ ହାତକୁ ବଢେଇ ଦେଲା l ସମସ୍ତେ ବୋଧହୁଏ ଜାଣିଥିବେ ଛୋଟପିଲାମାନଙ୍କର ଜେଜେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଦେବାର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆନନ୍ଦ ଥାଏ l ମୋତେ ବି କିଛି କମ୍ ଖୁସି
ଲାଗିଲାନି . . କହିଲି, ତୁମେ ଖାଅ l କ’ଣ ଭାବିଲା କେଜାଣି, ମୋତେ କହିଲା ପକେଟରେ ରଖି ଦିଅ l

        ତା’ ସାଙ୍ଗମାନେ ସ୍କୁଲରୁ ଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ l କିଏ ତା’ ବାପାଙ୍କ ସାଥିରେ ତ କିଏ ମାଆ ସାଥିରେ l କିନ୍ତୁ  ମୋ ହାତ ଧରି ଚାଲି ଚାଲି ଯିବାକୁ ପପୁନକୁ ବୋଧହୁଏ ଆଜି ଟିକିଏ ବେଶି ଖୁସି ଲାଗୁଥିବା ଭଳି ଲାଗିଲା l ବାଟ ସାରା ମୋ ସାଥିରେ କିଛି ନା କିଛି ଗପିବାକୁ ମୌକା ମିଳିଥିଲା l ସବୁ ସାଙ୍ଗ ଚାଲିଗଲେ ନିଜ ବାଟରେ l ରାସ୍ତାକଡରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ଘାସ ଗାଲିଚା ଉପରେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ କେଉଁଠି ଝିଣ୍ଟିକା ପଛରେ ଦୌଡିଲାଣି ତ କେଉଁଠି କଙ୍କି ପଛରେ l ଏମିତି ଏପଟ ସେପଟ ହେଉ ହେଉ ଆମେ ନାତି ଆଉ ଜେଜେ ଦୁହେଁ ସବୁଠୁ ପଛରେ ରହିଗଲୁ l ବାକି ପିଲାମାନେ ଆଗକୁ ବଢିଗଲେ l ସ୍କୁଲ୍ ଆମ ଘର ଠାରୁ ଗୋଟେ କିlମିl ଦୂର l ରାସ୍ତାର ଦୁଇପଟ ଧାନ ବିଲ l ଏ ବର୍ଷ ଭଲ ବର୍ଷା ହୋଇ ନ ଥାଏ l ତେଣୁ ଗୁଡାଏ ବିଲି ବେଉଷଣ ବି ହୋଇ ନ ଥାଏ l ଆମେ ଦୁହେଁ ଧିରେ ଧିରେ ଚାଲି ଯାଉଥାଉ l

        ହଠାତ୍ ମୋତେ ପପୁନ୍ ପଚାରିଲା – ଜେଜେ ! ସ୍ୱାଧୀନତା କ’ଣ ?

        : ସ୍ୱାଧୀନତା ମାନେ ଫ୍ରିଡମ୍ l

        : ସେଇଟା କ’ଣ ? ଆଉ ଅଙ୍ଗ୍ରେଜମାନେ କେମିତି ଦେଲେ ?

        କେମିତି ବୁଝେଇବି ଭାବିଲି l ଏତେ ଛୋଟ ପିଲାକୁ କ’ଣ ବୁଝେଇବି, କେମିତି ବୁଝେଇବି ଭାବିଲି ? ଟିକିଏ ଅଡୁଆ ଲାଗିଲା l

        : ସମସ୍ତଙ୍କର ଗୋଟେ ଅଧିକାର ଅଛି l

        : ଅଧିକାର କ’ଣ ?

        : ଅଧିକାର..... ମାନେ ଯେମିତି ଯିଏ ଯୋଉଟା ଚାହେଁ, ମାନେ..... ବଞ୍ଚିବାକୁ l

        : ଆମେ ତ ବଞ୍ଚିଛେ l

        : ହଁ.... ଯେ..... ଯେମିତି ମାଛ.... ତା’କୁ ଆମେ ଧରି କରି ଆଣିଲେ.... ସେ କ’ଣ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁନି ?

        : ହଁ... ଛଟପଟ ହେଉଥାଏ l

        : ଠିକ୍....  ସେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହେଁ l ଆମେ ତା’କୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଦେଉନେ l ସେମିତି ଆଉ କିଛି ଜିନିଷ ଅଛି........ ଯେମିତି କିଛି କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ l କିନ୍ତୁ କରିପାରୁ ନାହୁଁ l କିଛି ବୁଝି ନ ପାରି ମୋ ଆଡେ ଚାହିଁଲା l ହଠାତ୍ ଦେଖିଲି ସେ ପଟ ବିଲରେ ପଦିଆ ହଳ କରୁଛି l ଲଙ୍ଗଳଟା ଏତେ ଭିତରକୁ ପଶି ଯାଇଛି ଯେ ବଳଦ ଭିଡି ପାରୁ ନାହାନ୍ତି l ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଖାପାଖି ହେଲୁ l ଦୁହେଁ ଟିକିଏ ଅଟକି ଗଲୁ l ବୁଢା ବଳଦଟା ଶୋଇ ପଡିଛି l ଟାଣି ପାରୁନି l ପଦିଆ ତା’କୁ ଯେତେ ପିଟିଲେ ବି ବିଚରା ବଳଦ ଉଠି ପାରୁନି l ହଠାତ୍ ପଦିଆ ପୁଅ ସେ ପଟୁ ଚାଲି ଆସିଲା l ବୁଢା ବଳଦର ଲାଙ୍ଗୁଡଟାକୁ ମୋଡି ପକେଇଲା l ବିକଳରେ ବଳଦ ଗଁ... ଗଁ... ହେଲା ସିନା ଉଠି ପାରିଲା ନାହିଁ . ପଦିଆ ପୁଅ କହୁଥାଏ, ଶଳା.... ଗାଲୋଉଛି.... ରହ ରହ..... ତା’ ପରେ ତା’  ବାପା ହାତରୁ ପାଞ୍ଚଣଟା ନେଇ ପାଞ୍ଚଣଟା ନେଇ ବଳଦ ପିଠିରେ ଗେଞ୍ଜି ଦେଲା l ବୁଢା ବଳଦଟା ବିକଳରେ ଉଠି ପଡିଲା l

        ବାପ ପୁଅ ଦୁଇଜଣଯାକ ହସିକି କହିଲେ, ଶଳା.... ଗାଲୁଆ.... ମଠୁଆଟେ.... ସେତେବେଳକୁ ପପୁନା ମୋ ହାତକୁ ବିକଳରେ ଜାବୁଡି ଧରିଥାଏ l

        ପଦିଆ କହିଲା, ଠକିଗଲା ହେ ମଣିଷ ବୁଢା ବଳଦ ନେଇ l ବେପାରୀ ବହୁତ ପଇସା ନେଇଗଲା l

        ଆମେ ଆଗକୁ ବଢିଲୁ l ପପୁନ୍ କହିଲା, ଜେଜେ ! ଦେଖିଲ ?  

: କ’ଣ ?

: ବଳଦ ଆଖିରୁ ପାଣି ବାହାରୁଥିଲା l

: ହଁ.... ଦେଖିଛି .

: ତା’ ନାକରୁ ଫେଣ ବି ବାହାରୁଥିଲା l

: ହଁ....  ମୁଁ ସବୁ ଦେଖିଛି l ଆଉ ପଦିଆ ଓ ତା’ ପୁଅ ଯାହା କହୁଥିଲେ, ତା’ ବି ଶୁଣିଛି l

: ତା’କୁ ଭାରି କଷ୍ଟ ହେଉଥିଲା ନା ?

: ହଁ.... 

: ଜେଜେ ! ପଦିଆ ପୁଅ ପାଞ୍ଚଣଟା ଛୁଆଁଉ ଛୁଆଁଉ ବଳଦଟା କେମିତି ଉଠି ପଡିଲା ?

: ସେ ପାଞ୍ଚଣ ଆଗରେ ଗୋଟେ ଛୋଟ ଲୁହା କଣ୍ଟା ଥାଏ l ଏମାନେ ଯେତେବେଳେ ତା’ ଦେହରେ ଫୁଟେଇ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ପ୍ରାଣ ବିକଳରେ ଉଠି ପଡେ l

: ଏ ମାଆ ଲୋ..... ଭାରି କଷ୍ଟ ହେଉ ଥିବ ନା ତା’କୁ ?

: ହଁ.... 

ହଠାତ୍ ପପୁନ୍ ଚୁପ୍ ହୋଇଗଲା l ଦୁହେଁ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରୁଥାଉ l ବାଟ ସାରା ସେ କ’ଣ ଚିନ୍ତା କରୁଥାଏ ବୋଧ ହୁଏ l କିଛି ସମୟ ପରେ ମୋ ହାତକୁ ଟାଣି କହିଲା,

: ଜେଜେ ! ଆମେ କ’ଣ ଆଗେ ସେଇ ବୁଢା  ବଳଦ ଭଳିଆ ଥିଲୁ ?

ପପୁନ୍ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲି l କିଛି ବୁଝିଲା l ଆଉ କିଛି ବୁଝିବାର ଇଚ୍ଛା ତା’ ଆଖିରେ l

ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ମାରି କହିଲି, ‘ ହଁ ଆଗେ ଥିଲୁ l ଏବେ କିନ୍ତୁ ନାହୁଁ l ଏବେ ଆମେ ପରା ସ୍ୱାଧୀନ l’


Rate this content
Log in

More oriya story from Pramod Kumar Jena

Similar oriya story from Inspirational