Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!
Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!

Rasmi Rekha Tripathy

Inspirational


3.5  

Rasmi Rekha Tripathy

Inspirational


ଛଅ ନଅ ତେର

ଛଅ ନଅ ତେର

5 mins 21.9K 5 mins 21.9K

ଘର ଭିତରେ ପଶୁ ପଶୁ ଗୋଟିଏ ଅଭାବନୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲି । ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ଫ୍ୟାସନ୍ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିରୁ ଫେସନ୍ ଡିଜାଇନିଂ କୋର୍ସ୍ ସାରି ମୁମ୍ବାଇର ଏକ ମଲଟି ନ୍ୟାସନାଲ୍ କମ୍ପାନୀରେ ମାସକୁ ୪୦୦୦୦ ଟଙ୍କା  ଦରମା ପାଉଥିବା, ସଦ୍ୟ ବିବାହିତା ଝିଆରୀ ମୋର ବସି ପଡିଛି ପାଞ୍ଜି ଧରି । ସଦ୍ୟବିବାହିତା କହିବାଟା ଅବଶ୍ୟ ଭୁଲ ହେବ । କାରଣ ଆଠ ମାସ ହୋଇଗଲା ତାର ବାହାଘର । ଆଠ ମାସ ପରେ ତା ସ୍ୱାମୀର ବିଦେଶରେ ଗୋଟିଏ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରୀ ହୋଇଯିବାରୁ ସେ ବିଦେଶ ଚାଲିଗଲା । ଶ୍ୱେତାର ଶାଶୁ ଘର ରାଜି ହେଲେନି ସିଏ ବମ୍ବେରେ ଏକା ରହି ଚାକିରୀ କରିବାକୁ । ଏଣୁ ଚାକିରୀ ଛାଡି ଆସିଛି ।

ଶ୍ୱେତା ମୋ ଭାଇର ଝିଅ । କୋଟିକରେ ଗୋଟିଏ ଭାଇ ମୋର । ଆମେ ଛଅ ଭଉଣୀ । ସମସ୍ତଙ୍କ ପଛରେ ଭାଇ ମୋର ଠିଆ ହୋଇଥାଏ ପାହାଡ ଭଳି । ସୁବିଧା ଅସୁବିଧା କିଛି ବି ଆସିଲେ ଚିନ୍ତା ଲାଗେନି, କାରଣ ପଛରେ ଅଛି ଆମ ଭାଇ । ନନା ଆମର ନିଜ ସାଧ୍ୟ ମତେ ଛଅ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ବିବାହ ଦେଇଥିଲେ । ଧନର ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ ନଥିଲେ ବି ଅଭାବ ନ ଥିଲା କାହାର । ମନ ଚାହିଁ ଭାଉଜଟିଏ ମିଳିଥିଲା ଆମକୁ । ଭାଉଜ ପାଇଁ ଆମେ ଫ୍ୟାସନ୍ କଣ ଜାଣିଲୁ । ସୀମୀତ ଆୟ ଭିତରେ ବି ନିଜକୁ କେମିତି ସମକାଳୀନ ସ୍ରୋତରେ ସାମିଲ କରି ହେବ ସେହି କଳା ବେଶ୍ ଜଣାଥିଲା ମୋ ଭାଉଜକୁ । ଭାଇ ଭାଉଜ ଦୁହେଁ ପ୍ରଫେସର୍ ଥିଲେ । ଶ୍ୱେତା ଏବଂ ପ୍ରୀତି ଦୁଇ ଝିଅ ଏବଂ ଏକ ମାତ୍ର ପୁଅ ରୋହିତ୍ । ଶ୍ୱେତା ପ୍ରତି ମୋ ଭାଇର ଆଟାଚମେଣ୍ଟ୍ ଟିକେ ଅଧିକ । ତାହାର ମଧ୍ୟ କାରଣ ଅଛି । ରୋହିତ୍ ଓ ପ୍ରୀତି ପରେ ସେମାନେ ତୃତୀୟ ସନ୍ତାନ ଚାହୁଁ ନ ଥିଲେ । ବିଶେଷ କରି ସୁମି ଭାଉଜ ତ ମୋଟେ ଚାହୁଁ ନ ଥିଲା । ଏଣୁ ମୋ ସହିତ ଯାଇଥିଲା ଗର୍ଭପାତ କରିବା ପାଇଁ । ଆମେ ଡକ୍ଟରଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲୁ । ହଠାତ୍ ସଞ୍ଜୟ ପହଞ୍ଚି ଏକ ପ୍ରକାର ଜବରଦସ୍ତ ଆମକୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲା ଘରକୁ ଏବଂ ସେହି ଛୁଆଟି ହିଁ ଥିଲା ଶ୍ୱେତା । ଭାଉଜର ନିଜ ପ୍ରତି ଅବହେଳା ଯୋଗୁଁ ଶ୍ୱେତା ଛୁଆ ବେଳୁ ଖୁବ୍ ଦୁର୍ବଳ ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଭାଇଭାଉଜ ଯେମିତି ତପସ୍ୟା କରି ରତ୍ନଟିଏ ପାଇଥିଲେ । ପାଠଶାଠ ସବୁଥିରେ ଧୁରନ୍ଧର ଶ୍ୱେତା ଆମର । 

ପ୍ରୀତି ବାହାଘରବେଳକୁ ସଞ୍ଜୟକୁ କିଛି ବି କଷ୍ଟ କରିବାକୁ ପଡି ନ ଥିଲା । କିନ୍ତୁ ଶ୍ୱେତା ବେଳକୁ ଯୋତା ଘୋରି ହୋଇଯାଇଥିଲା ସମସ୍ତଙ୍କର । ପ୍ରୀତି ଚାକିରୀ ପାଇବା ପରେ ତାର ଓଡିଶାରେ ହିଁ ପୋଷ୍ଟିଙ୍ଗ୍ ହୋଇଥିଲା । ପ୍ରସ୍ତାବ ବି ମନ ଲାଖି ମିଳିଗଲା । ଶାଶୁଘର ବି ବେଶ୍ ଭଲ ଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଶ୍ୱେତା ବେଳକୁ ଅନେକ ଖୋଜା ଖୋଜି କରିବାକୁ ପଡିଥିଲା । ସେ ଯାହା ହେଉ ହୋଇଗଲା ତାର ବାହାଘର । ଜୋଇଁ ପିଲାଟି ବି ଗୋଟିଏ ମଲ୍ଟି ନ୍ୟାସନାଲ୍ କମ୍ପାନୀରେ ଥିଲେ । ଏବେ ଅବଶ୍ୟ ବିଦେଶରେ । 

କିନ୍ତୁ ଶ୍ୱେତାର ପାଞ୍ଜି ଦେଖିବା କାରଣଟି କଣ ହୋଇଥାଇପାରେ? ହଠାତ୍ ମୋତେ ପଚାରିଲା, “ନାନୀ ! ମାସନ୍ତଟା କେବେ ପଡୁଛି କୁହ ତ?”

: ୧୭ ତାରିଖରେ ପଡୁଛି । 

: ୧୭ ତାରିଖ ମାନେ ସୋମବାର । ଖୁସିରେ ନାଚି ଉଠିଲା ଶ୍ୱେତା । ତା ମାନେ ଆଉରି ସାତ ଦିନ ମୁଁ ରହି ପାରିବି ଏଠି । 

ଯେତେ ପାଠଶାଠ ଯେତେ ବଡ ଚାକିରୀ କଲେ ମଧ୍ୟ ବାପଘର ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ ରହିବାଟା ସ୍ୱାଭବିକ । ଏଣୁ ମୋତେ କିଛି ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଲାଗି ନ ଥିଲା ଶ୍ୱେତାର ବ୍ୟବହାର । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିଲି ଯେ ସେ ଖୁସୀ ରହିବାର ଅଭିନୟ କରୁଥିଲେ ବି ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡୁଥିଲା ଯେମିତି । 

: ନାନୀ ଦେଖତ । ମୁଁ ପାଞ୍ଜି ଦେଖିବା ଶିଖିଗଲିଣି ।

: ଏଟାତ ଭଲ କଥା । ପାଞ୍ଜି ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ତୁ ବହୁତ ଜିନିଷ ଜାଣି ପାରିବୁ । ଗ୍ରହ ନକ୍ଷତ୍ରର ଚଳନ. . . . . । ମୁଁ ଆହୁରି କିଛି କହି ଆସୁଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଶ୍ୱେତା ମଝିରେ ରୋକିଦେଲା । 

: ହେତ୍ ମୁଁ ସେ ଗ୍ରହ ନକ୍ଷତ୍ରର ଚଳନରୁ କଣ କରିବି? ମୋର ଚଳନ କିଏ ଦେଖୁଛି ? ମୁଁ ପୁଣି ଗ୍ରହ ନକ୍ଷତ୍ର, ଛେନା ଗୁଡ ଚଳନ ଦେଖିବି । 

ଶ୍ୱେତାର କଥାବାର୍ତ୍ତା ସବୁବେଳେ ଏମିତି । ଅବିରାମ ଗତିରେ ପାଟି ତାର ଚାଲିଥିବ । 

: ବୁଝିଲ ନାନୀ । ସେମାନଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବି । (ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ସେ ତାର ଶାଶୁଘରକୁ ହିଁ ଇଙ୍ଗିତ କରୁଥିଲା । ) ଯୁଗ ଆସି କୋଉଠି ପହଞ୍ଜିଲାଣି . . . . . . ଛାଡ କଣ କହିବି ଯେ ଆଉ? ଟିକେ ରୁହ ନାନୀ । ମୁଁ ଟିକେ କନଫର୍ମ୍ କରିନିଏ ଷ୍ଟ୍ରାଇକଟା କେବେ ହେଉଛି?

ଶ୍ୱେତା କାହାକୁ ଫୋନ୍ କରି ଷ୍ଟ୍ରାଇକ୍ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଥିଲା । ମୁଁ ଅନ୍ୟ କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲି । ହଠାତ୍ ସିଏ କୁରୁଳି ଉଠିଲା । ତା ବୋଉକୁ ଆଉ ମୋତେ ଧରି ପରସ୍ତେ ନାଚିଗଲା । ତା ବାହାଘର ପରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମୁଁ ତାକୁ ଏତେ ଖୁସୀ ହେବାର ଦେଖିଲି । 

: ନାନୀ ପାଞ୍ଜି ଦେଖିଲ । ମୁଁ ଆସିଲି ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ । ଶାଶୁ କହୁଥିଲେ ତା ପରଦିନ ଫେରିଯିବାକୁ । ଶନିବାରେ ତ ଯାଆନ୍ତିନି । ରବିବାର ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ସୋମବାର ଦିନ ମାସନ୍ତ । ପୁଣି ମଙ୍ଗଳବାର ଦିନ ଘରୁ ଗୋଡ କାଢନ୍ତିନି । ବୁଧବାର ଦିନ ଛଅ ଦିନ । 

ମୁଁ କିଛି ନ କହି ଶୁଣୁଥାଏ । ତା ବୋଉ ହସ ଚାପିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥାଏ । 

: ଆରେ ହସୁଛ କଣ? ଜାଣିନା

ଛଅ, ନଅ, ତେର,

କେବେ ନ ଯିବ ଘର,

ଯଦି ଯିବ ଘର,

ତେବେ ହେବ ହରବର ।

ପୁଣି ଗୁରୁବାର ଦିନ ଯିବିନି । ଯଦି ଗୁରୁବାର ଦିନ ଶାଶୁ ଘରୁ ବାପ ଘରକୁ ଆସି ପାରିବିନି, ତେବେ ବାପଘରୁ ଶାଶୁ ଘରକୁ ଯିବି କେମିତି?

: କିନ୍ତୁ ତୋତେ ତ ୨୧ ତାରିଖ ଦିନ ଯିବାକୁ ପଡିବ । ସେଦିନ ତ ଆଉ କିଛି ବାହାନା କରିପାରିବୁନି । ମୁଁ ତାକୁ ଟିକେ ଚିଡେଇବା ପାଇଁ କହିଲି । 

: ଆହା ସେଇ କଥା ତ ପଡିଛି । ସେଥିପାଇଁ ତ ମୁଁ ଗୀତାକୁ ଫୋନ୍ କରିଥିଲି । କନଫର୍ମ୍ ହେବା ପାଇଁ । ୨୧ ତାରିଖ ଦିନ ବା ଓଡିଶା ବନ୍ଦ । ପୁଣି ୨୨ ଶନିବାର, ୨୩ ତାରିଖ ଅମାବାସ୍ୟା, ୨୪ ତାରିଖ ପ୍ରତିପଦା । ପୁଣି ୨୫ ମଙ୍ଗଳବାର, ଆଉ ୨୬ ତାରିଖ ୧୩ ଦିନ ହୋଉଛି । ୨୭ ତାରିଖ ତ ଗୁରୁବାର । ତେଣୁ ମୁଁ ଯଦି ଯିବି ୨୮ ତାରିଖରେ ହିଁ ଯିବି । ଆଜି  ୧୭ ତାରିଖ । ଅନ୍ତତଃ ପକ୍ଷେ ଆଉ ଦଶ ଦିନ ମୁଁ ଏଠି ରହିପାରିବି ତ । ଆଛା ନାନୀ! ଏ ଭିତରେ ଆଉ ଏକାଦଶୀ କି ଅମାବାସ୍ୟା ପଡିବନି? ମୋ ଶାଶୁ କହିଛନ୍ତି ପରା । ଏକାଦଶୀ, ଅମାବାସ୍ୟା, ମାସନ୍ତ, ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ, ଗୁରୁ, ଶନି, ପୁଣି ୬ ଦିନ, ୯ ଦିନ ଆଉ ୧୩ ଦିନରେ ଘରୁ ଗୋଡ କାଢନ୍ତିନି । 

: ଆଉ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ଅମାବାସ୍ୟା କଥା ଭୁଲି ଗଲୁ ଯେ? ତା ବୋଉ ହସି ହସି କହୁଥିଲା । 

: ସେଇ କଥା ତ କହୁଛି । ଏ ସବୁ ତିଥି ଗୁଡାକ ଯିବା ଦିନମାନଙ୍କରେ ମାନେ ରବିବାର, ସୋମବାର, ବୁଧବାର କିମ୍ବା ଶୁକ୍ରବାର ଦିନ ପଡିଲେ ହୁଅନ୍ତାନି? ଏବେ ଦେଖୁନା । ଶନିବାର ଦିନ ୧୩ ଦିନ ହେଉଛି । ମୋର ଗୋଟାଏ ଦିନ ମାଡ ଖାଇଲାନା? 

ମୋ ଆଖି ଲୁହ ଛଳ ଛଳ ହୋଇଗଲା । ସେ ଲୁହ ସଞ୍ଚରି ଗଲା ସୁମି ଭାଉଜ ଆଖିକୁ । 

: ଆରେ ତୁମେ ମାନେ କାନ୍ଦୁଛ କଣ? ଜୀବନରେ ତ ଏମିତି କେତେ ଆସିବେ । ସମସ୍ୟା ବି ଆସିବ । ସେହି ସମସ୍ୟାକୁ କେମିତି ସାହସର ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବ, ତାହା ହିଁ ଦେଖିବା କଥା । ଏବେ ଦେଖିଲ ତ । ତାଙ୍କରି ଅସ୍ତ୍ରରେ କେମିତି ପ୍ରହାର କଲି ସେମାନଙ୍କୁ? ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର । ସମାଧାନର ରାସ୍ତା ଆପେ ଆପେ ଖୋଲିଯିବ ।

ଆମରି ପେଟରୁ ଜନ୍ମ କାଲିକାର ଛୁଆ ଆଜି ଆମକୁ ଶିଖାଉଛି ଜୀବନ ଓ ସମସ୍ୟାର ଅର୍ଥ ।

: ଆରେ ୨୮ ତାରିଖ ଦିନ ଭାରତ ବନ୍ଦ ନା କଣ?

ପରିସ୍ଥିତିର ଗମ୍ଭୀରତାକୁ ହାଲୁକା କରି ଦେଇ କହୁଥିଲା ଶ୍ୱେତା ।

ଭାଉଜ ଓ ମୁଁ ହୋ ହୋ ହୋଇ ହସୁଥିଲୁ । କିନ୍ତୁ ଶ୍ୱେତା ଥିଲା ନିର୍ବିକାର ।


Rate this content
Log in

More oriya story from Rasmi Rekha Tripathy

Similar oriya story from Inspirational