Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!
Click Here. Romance Combo up for Grabs to Read while it Rains!

Rasmi Rekha Tripathy

Inspirational


3.8  

Rasmi Rekha Tripathy

Inspirational


ବିଭାଜନ

ବିଭାଜନ

4 mins 21.2K 4 mins 21.2K

ବିଭାଜନ

        : ସେମାନେ ପାକିସ୍ତାନ୍ କ’ଣ ପାଇଁ ଗଲେ ? ସେମାନେ ତ ହିନ୍ଦୁ l ପାକିସ୍ତାନରେ ଖାଲି ମୁସଲମାନ ରହନ୍ତି ପା ? ସେମାନେ ଭାରତରେ କ’ଣ ପାଇଁ ରହିଲେନି ? ଆମ ଦେଶ କାହିଁକି ଭାଗ ହେଲା ? ତେବେ ହିନ୍ଦୁ-ମୁସଲମାନ ଭାଇ-ଭାଇ କେମିତି ହେଲେ ? ସେମାନେ ବି କ’ଣ ବାବା ଆଉ ଦଦେଇଙ୍କ ଭଳି ମାଡଗୋଳ ଲାଗିଲେ ? ସୋନୁର ପ୍ରଶ୍ନର ଲହର ଲମ୍ବି ଚାଲିଥିଲା l ଆଉ ଲିସା ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲା କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦିଆ ଯାଇ ପାରିବ, କି ଭଳି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ସୋନୁ ବୁଝି ପାରିବ ?

        ସୁଧୀର ଓ ସମୀର ଦୁଇ ଭାଇ l ସୁଧୀର ବଡ l ସମୀର ସାନ l ସୁଧୀରର ଝିଅ ଲିସା l ଏ ବର୍ଷ ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ ପରୀକ୍ଷା ଦେବ l ସମୀରର ପୁଅ ସୋନୁ l ବୟସ ଛଅ ରୁ ସାତ ଭିତରେ l ସହର ହୋଇଥିଲେ ସ୍କୁଲ୍ ଯାଇ ତିନି ବର୍ଷ ହୋଇ ସାରନ୍ତାଣି l ଗାଆଁ ବୋଲି ଏବେ ଏବେ ସ୍କୁଲ୍ ଯିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛି l ନ ଜାଣିବା ଲୋକ ଭାବନ୍ତି ସୋନୁ ଆଉ ଲିସା ଏକା ମାଆ ପେଟର
ଭାଇ ଭଉଣୀ l ସୁଧୀର ଓ ସମୀର ପାଖ ସହରରେ ଚାକିରି କରନ୍ତି l ଗାଆଁରୁ ଯିବା ଆସିବା କରନ୍ତି l ଦୁଇ ଯାଆ ଭିତରେ ବି ଅଦ୍ଭୁତ ମନର ମେଳ l ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମତ ଭେଦ ହେବା କେହି କେବେ ଦେଖିନି l

        ହଠାତ୍ ଦିନେ ଦେଖିବା ବେଳକୁ ସମୀର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଉଠିଲାଣି ସହରରେ l କାରଣ କ’ଣ ? ସୋନୁର ଭବିଷ୍ୟତ l ଇଂରାଜୀ ମାଧ୍ୟମରେ ପଢିବ l ଏଠି ଏ ଛୋଟ ଗାଆଁଟିରେ କ’ଣ ଅଛି ? ବଡ ଭାଇଙ୍କ ମତାମତକୁ ଅପେକ୍ଷା ନ ଥିଲା l ବାସ୍ l ଚାଲି ଯାଇଥିଲା l କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ l କିଛି ମାସ ପରେ ଆସି ସେ ମାଗି ବସିଲା ତା’ ଭାଗ l ତା’ ଭାଗ  ବିକି ସହରରେ ଘର କିଣିବ l ସୁନା ଥାଳିକୁ ବିକି ସହରରେ କିଣିବ ପାରା ଭାଡିଟେ l ଗାଆଁର ନଖିଆ କକେଇ ଯିଏ କି ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ପରି ବିଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରି ରାଜୁତି କରିବା ନୀତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ସିଏ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ରହିଥିଲେ ସମୀରର ଭାଗ କିଣି ନେବା ପାଇଁ l

        ରାତି ପାହିଲେ ଅଗଷ୍ଟ ପନ୍ଦର l ଆଜି ଅଗଷ୍ଟ ଚଉଦ l ପାକିସ୍ତାନ୍ ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବ ସେମାନଙ୍କ ଦେଶର ଜାତୀୟ ପତାକା l ଆଜି ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିବସ l ଆକାଶକୁ ଚାହିଁଲା ଲିସା l ସେ ଦେଶରେ ଆକାଶଟା କେମିତି ଦେଖା ଯାଉଥିବ ? ପୁଣି ତଳକୁ ଚାହିଁଲା l ଦାଣ୍ଡ ପିଣ୍ଡାରେ ବସିଥିଲେ ଭଦ୍ରଲୋକମାନେ l କିଏ ବଡ ପକ୍ଷ ନେଇ କହୁଥିଲା ତ କିଏ ସାନ ପକ୍ଷ ନେଇ କହୁଥିଲା l

        ଘର ଭିତରେ ଦୁଇ ଯାଆ l ଦୋଷ ନ କରି ବି ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଆଖି ଉଠେଇ ଚାହିଁ ପାରୁ ନ ଥିଲେ l ସମସ୍ତେ କୁହନ୍ତି ପର ଝିଅ ଯୋଗୁଁ ଘର ଭାଙ୍ଗେ l ଏଠି କିନ୍ତୁ ଭାଇ ଭାଇ ମଧ୍ୟରେ ମତ ଭେଦ l ସୁଧୀର ବି ସେତିକି ସକ୍ଷମ ନୁହେଁ ଯେ ପୁରା ସମ୍ପତ୍ତିଟା କିଣି ନେବ l ଏଣେ ସମୀର ତା’ ଜିଦରେ ଅଟଳ l

        ସୋନୁ ଲିସାକୁ ଟାଣି ନେଇଗଲା ଛାତ ଉପରକୁ l ଅନେକ ଦିନରୁ ତା’ ମନରେ ଖୁନ୍ଦି ହୋଇଥିଲା ପ୍ରଶ୍ନମାନଙ୍କର ସମାହାର l ପାକିସ୍ତାନରୁ କିଛି ଭକ୍ତ ଆସି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରକୁ ନିକଟ ଅତୀତରେ ବୁଲି ଯାଇଛନ୍ତି l ସେହି ଘଟଣାକୁ ନେଇ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ସୋନୁ ମନରେ l

        ସେମାନେ କିଏ ? କ’ଣ ପାଇଁ ଗଲେ ପାକିସ୍ତାନକୁ ? ସେମାନେ ଗନ୍ଧିଆ ଲୋକ l ଆମ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମାରି ଦେଉଛନ୍ତି l ତେବେ ଏ ହିନ୍ଦୁ ଲୋକମାନେ ସେଠି କାହିଁକି ରହୁଛନ୍ତି ?

        ସବୁ କିଛି ଶୁଣିବା ପରେ ଲିସା ସୋନୁକୁ କହିଲା ଦେଶ ବିଭାଜନର କାହାଣୀ l ମନଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣୁଥିଲା ସୋନୁ l

        : ଆଚ୍ଛା ନାନୀ ! ତେବେ ବାବା ଆଉ ଦଦେଇଙ୍କ ଭଳି ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ-ପାକିସ୍ତାନୀ ଭାଇ-ଭାଇ l ଆଉ ନଖିଆ ବାପା ହେଲେ ଇଂରେଜ l ତୁ ଜାଣିନୁ ନାନୀ ଏ ନଖିଆ ବାପା ହିଁ ମଝିରେ ମଝିରେ ବାବାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଏତିକି ପଇସା ଦେବି କହି ବାବାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଖରାପ କରନ୍ତି l କେତେବେଳେ ବାଡି କଦଳୀ ତ କେତେବେଳେ ଖାଲ ବନ୍ଧର ମାଛ ନେଇ ଯାଆନ୍ତି l ବୋଉ ଦେଠେଇଙ୍କ ସହ ଫୋନରେ କଥା ହେବା ବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି l ବାବା ବି କେମିତି କିଛି ବୁଝି ପାରୁନାହାନ୍ତି କେଜାଣି ? ଏ ନଖିଆ ବାପା ଜମ୍ମା ଭଲ ଲୋକ ନୁହଁନ୍ତି l ଗାଆଁରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭିତରେ ଗଣ୍ଡଗୋଳ କରାନ୍ତି ବୋଲି ରାଜୁ କହୁଥିଲା l

        : ଆଚ୍ଛା ନାନୀ ! ଗାଆଁରୁ ଆମ ଭାଗ ବିକା ହୋଇଗଲେ, ମୁଁ ଆଉ ବୋଉ ଗାଆଁକୁ ଆସି ପାରିବୁନି ନା ? ଅଗଷ୍ଟ୍ ପନ୍ଦର ଆଉ ଜାନୁଆରୀ ଛବିଶିରେ ମଜା କରି ପାରିବିନି ନା ? ସେଠି ପହଁରିବା ପାଇଁ ବନ୍ଧ ନାହିଁ l ମୋ ସାଙ୍ଗରେ ଖେଳିବା ପାଇଁ ସାଙ୍ଗ ନାହାନ୍ତି l ସେଠି ପାସ୍ ନ ଥିଲେ ପ୍ୟାରେଡ୍ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇ ହେବନି l  ତୁ ବି ତ ସେଠି ନାହୁଁ l ହଠାତ୍ କ’ଣ ଚିନ୍ତା କଲା କେଜାଣି, ଲିସା କିଛି ବୁଝିବା ପୂର୍ବରୁ ତାକୁ ଚମକେଇ ଦେଇ ଦୌଡି ଦୌଡି ତଳକୁ ଚାଲିଗଲା ସୋନୁ l ଦାଣ୍ଡ ପିଣ୍ଡାରେ ଠିଆ ହୋଇ ଗଲା ଭଦ୍ରଲୋକଙ୍କ ଗହଣରେ l କେହି କିଛି କହିବା ଆଗରୁ ସେ ଶୁଣେଇ ଦେଲା ତା’ର ନିଷ୍ପତ୍ତି l

        : ସେ ଗାଆଁ ଛାଡି ଯିବନି l ଦଦେଇ ଦେଠେଇଙ୍କୁ ଛାଡି ଯିବନି l ଲିସା ନାନୀକୁ ଛାଡି ଯିବନି l ଇଂରାଜୀ ମାଧ୍ୟମ ସ୍କୁଲରେ ପଢିବନି l

        ବଡମାନଙ୍କ କଥା ମୁଣ୍ଡ ନ ଖେଳେଇବା ପାଇଁ ସମୀର ପୁଅକୁ ଆକଟ କଲା ବେଳକୁ କବାଟ କୋଣରୁ ସୋନୁ ମାଆ ଧିର ଅଥଚ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଲେ ସେ ମଧ୍ୟ ଏ ଗାଆଁ ଛାଡି କୁଆଡେ ଯିବେ ନାହିଁ l

        ଉପସ୍ଥିତ ଭଦ୍ରଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିରବତା ଛାଇ ଯାଇଥିଲା l ନିଜଲୋକଙ୍କ ଅସହଯୋଗ ସମୀରକୁ ହତବାକ୍ କରି ଦେଇଥିଲା l ଭଦ୍ରଲୋକମାନେ ଜଣେ ଜଣେ ହୋଇ ଚାଲି ଯାଇଥିଲେ l ପରାଜିତ ସୈନିକ ଭଳି ଚାଲି ଯାଉଥିଲେ ନଖିଆ ବାପା l

        ଦାଣ୍ଡ ପିଣ୍ଡାରୁ ନଜର ଉଠେଇ ଦେଉଳ ଆଡେ ଚାହିଁଲା ଲିସା l ଦେଉଳକୁ ଲାଗି ସ୍କୁଲ୍ l ସ୍କୁଲର ପିଅନ୍ ଆଉ କେତେ ପିଲା ମିଶି ଜାତୀୟ ପତାକାରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଫୁଲକୁ ରଖି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲେ ପରଦିନ ପତାକା ଉତ୍ତୋଳନ ପାଇଁ l

        ମନେ ମନେ ଭାବୁଥିଲା ଲିସା 1947 ମସିହାରେ ଏମିତି କିଛି ଗୋଟିଏ ଘଟଣା ଘଟି ନ ଥାନ୍ତା ? ଆଜି ହୁଏ ତ ଦେଶ ବିଭାଜନ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବାକୁ ପଡି ନ ଥାନ୍ତା ଦୁଇ ଦେଶର ନାଗରିକଙ୍କୁ l

 

 

 


Rate this content
Log in

More oriya story from Rasmi Rekha Tripathy

Similar oriya story from Inspirational