ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଉତେଇ
ଉତେଇ
1 min
207
ତୁ ନାଚିଆସୁ ତାଳି ମାରି ମାରି
ଚିତ୍କାର ଶବ୍ଦର ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ
ବୀରବାଦ୍ୟ ଧରି
ତୁ ଖେଳିଆସୁ
ଅକ୍ଲେଶ ଭାବରେ ଖୁସିର ଲହରୀ ଧରି
ତୁ ଖୁବ୍ ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନାଠୁ ବି ଆହୁରି ନିଜର
ତୋ ପ୍ରେମ ପ୍ରେମ ନୁହେଁ
ମତେ ବଞ୍ଚିବାର ବାଟ ଦେଖାଇଥିବା
ଅନ୍ଦାଜ୍ ଜୀବନଟେ
ମୁଁ ତୋ ସାଥେ
ଖୁବ୍ ବଦମାସି କରେ
କେବେ ଛଳନାର ମନ୍ଦିର ଗଢିଦିଏ
ପୁଣି ତ କେବେ ପାଗଳାମିଆ କଥା ଭାବି
ତତେ ଧ୍ୱଂସ କରି ବସେ
ତୁ ମତେ ମାରିଦେଇ ପାରୁ
ମୁଁ ତୋ ମାରିବା ଆଗରୁ ମରିଯାଇଥାଏ
ତୁ ମତେ କନ୍ଦେଇ ପାରୁ
ମୁଁ ତୋ କନ୍ଦେଇବା ଆଗରୁ କାନ୍ଦିଦେଇଥାଏ
ଖୁବ୍ ଆପଣାର ସହିତ ଆମେ ଦୁହେଁ
ମୁଁ ଓ ଉତେଇ
