ବର୍ଷା ସ୍ମରଣେ

ଆଖି ଖୋଜିହୁଏ ବରଷା ଅନ୍ଧାର

ଭିଜା ଭିଜା ଜହ୍ନରାତି

ଜୀବନ ନଦୀର ଉଛୁଳା ଲହରୀ

ମନରେ ଜଗାଏ ଭୀତି

ଅନ୍ତହୀନ କେଉଁ ସପନ କୋଳରେ

ହଜି ଯାଉଥାଏ ମନ

ପ୍ରୀତିର ଶେଫାଳୀ ଝଡି ଯାଉଥାଏ

ରାତିହୁଏ ଅବସାନ

ଚହଲି ଉଠୁଛି ମାଟି "ମା" ଛାତି

କହି ସେ ପାରୁନି କିଛି

ମଧୁପ ବିଚରା ଦିଗହରା ଅାଜି

ଫୁଲଟି ଯାଇଛି ଶୁଖି

ବରଷା ହଜିଛି, କାନରେ ପଡୁନି

ଭିଜା ଭିଜା ସ୍ୱର ତାର

ଦିନ ରାତି ସବୁ ଏକାକାର ଏବେ

ଜୀବନ କରୁଛି ପର