ସତ ଗୁରୁଦେବ
ସତ ଗୁରୁଦେବ
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଆସି ଥାନ୍ତି
ତ ଗୁରୁଦେବ ହୋଇରେ ।
ଶିଷ୍ୟ ମାନେ ପୂଜୁଥାନ୍ତି
ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ପାଇଁରେ ।
ଏହି ସେ ଯେ ସୀତାପତି
ଅହଲ୍ୟା ହେଲା ମୁକତି
ବିରହୀଣୀ ଗୋପୀ ଯାକୁ
ପଥ ଥାନ୍ତି ଚାହିଁରେ ।
ଗୋପ କୃଷ୍ଣ ଆସିଥାନ୍ତି
ଗୁରୁ ଦେବ ହୋଇରେ ।
ନବ ବୃନ୍ଦାବନ
ବଂଶୀ ବାଜେ ଘନ ଘନ ।
ଉଛୁଳେ ଯମୁନା ଫୁଟେ
କଦମ୍ବ କାନନ ।
ଜପ ତପ ଯାଗ ଯଜ୍ଞ
ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ସେହିରେ ।
ନିରାକର ଆସିଥାନ୍ତି
ସାକାର ହୋଇରେ ।
ଧରାର ଗଗନ ଚାନ୍ଦ
ଆମ ଅନୂକୁଳ ଚନ୍ଦ୍ର ।
ନାଚନ୍ତି ଭକତ ପ୍ରେମେ
ବାହୁ ତୋଳି ତାର ।
ଅଦୈତ ଦୈତ ସାକାର ନିରାକାର
ଗୁରୁଦେବ ପାଶେ ଇଏ ସବୁ ।
ଏକା କାର
ଜୟ ଘୋଷ ମହୀରେ ।
