Patitapaban Pani

Drama Romance Thriller

4.3  

Patitapaban Pani

Drama Romance Thriller

ଶେଫାଳୀର ମନ ମଣିଷ

ଶେଫାଳୀର ମନ ମଣିଷ

3 mins
43


ଘରର ଅବସ୍ଥା ବହୁତ ଦୟନୀୟ | ବାପା ପାରଲିସିସରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲା ପରଠୁ ଆଉ ବିଛଣାରୁ ଉଠୁ ନାହାନ୍ତି | ଅର୍ଥବଳ ଆଉ ମନବଳ ଉଭୟର ଅଭାବ ଘରେ | ସେଥିରେ ସାନଭାଇର ଜିଦି ଇଞ୍ଜିନିଅରିଂ ପଢିବ | ମାଆ ଅଙ୍ଗନବାଡିରେ କାମ କରନ୍ତି | ଯେତିକି ପଇସା ମିଳେ ସେଥିରେ ଘର ଚଳିବା ତ ଦୂର କଥା ଖାଇବାକୁ ଠିକ ସେ ମିଳେନି |


ଶେଫାଳୀ ପାଠ ପଢ଼ିଚି, ଭାବିଲା ମାଆ ଉପରେ ବୋଝ ହେବାଠୁ ଭଲ ଯଦି କିଛି ପଇସା କମେଇ ମାଆକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରି ପାରିବ |


ଘରୁ ପାଦ ବାହାର କଲା, ଅନେକ ଅନିଶ୍ଚିତତା ଭିତରେ | ବାଙ୍ଗାଲୋର ! କଂକ୍ରିଟର ସହର | କାହା ପାଖରେ ସମୟ ନାହିଁ ଏଠି | ଏକ ଅଜଣା ସହରରେ ପାଦ ଦଉ ଦଉ ଭାବିଲା ଘର ଖଣ୍ଡେ ଠିକ କରିନେବ | ସହରଠୁ ବେଶ କିଛି ଦୂରରେ ଘରଟିଏ ଠିକ କଲା, ଘରଭଡା କମ ପଡିବ ବୋଲି | 

ମାଲିକାଣୀ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧା, ବେଶୀ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତିନି | ଦୁଇତିନି ଦିନ ଭିତରେ ଯାହା ଅନୁମାନ କଲା ସେ ଘରେ କେବଳ ସେ ବୃଦ୍ଧା ମହିଳା ଜଣକ ରୁହନ୍ତି | ବେଳେବେଳେ ହସି ହସି ଶେଫାଳୀର ଭଲମନ୍ଦ ପଚାରି ନିଅନ୍ତି | ବୃଦ୍ଧା ଜଣଙ୍କ ପାଖରେ ଶେଫାଳୀ ନିଜ ମାଆର ଅତ୍ମୀୟତା ପାଇଥିଲା |


ଭଗବାନଙ୍କ କୃପା ଓ କରୁଣାରୁ ଶେଫାଳୀ ଚାକିରୀଟିଏ ପାଇଗଲା | ଖୁସିରେ ଘରେ ଜଣେଇଲା ଓ ପାଖ ପଡୋଶୀ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବି | ଭୋଳାନାଥ ଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡିଆଟେ ମାରି ଚାକିରୀ ଚାକିରୀର ପ୍ରଥମ ଦିନ ଆରମ୍ଭ କଲା ଶେଫାଳୀ | ସବୁଦିନ ବସରେ ଯାଏ ଆଉ ବସରେ ଫେରେ | ଆଖିରେ ତାର ଅସୁମାରୀ ସ୍ବପ୍ନ | ବସର ଝରକା କଡରେ ବସି ଖୋଲା ଆକାଶକୁ ଅନେଇ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଚାଲେ " ଭାଇ ମୋର ଇଞ୍ଜିନିଅର ହବ, ବାପା ଭଲ ଡାକ୍ତର ପାଖରେ ଚିକିତ୍ସିତ ହେବେ" ଏମିତି ଅନେକ |


ଶୀତଦିନ ଥାଏ, ଶେଫାଳୀ ଅଫିସରୁ ଫେରି ବସରୁ ଓଲ୍ହାଇଲା | ବସଷ୍ଟାଣ୍ଡରୁ ବେଶ କିଛିଦୂର ଚାଲିବାକୁ ପଡେ ତାକୁ ଘରେ ପହଂଚିବା ପାଇଁ | ଶୀତଦିନ ହେଇଥିବାରୁ ଅନ୍ଧାର ମାଡି ଆସିଥାଏ |

ହଠାତ ସେ ଅନୁଭବ କଲା କେହି ଜଣେ ତାର ପିଛା କରୁଛି | ଶୂନଶାନ ସଡକ ହେଇଥିବାରୁ ପାଦଶବ୍ଦ ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଶୁଣିପାରୁଥାଏ | ଡରରେ ତା ଦେହରୁ ଗମଗମ ହୋଇ ହାଲକାଏ ଝାଳ ବୋହିଗଲା | ସେ ଆଉ ପଛକୁ ନ ଅନାଇ ଜୋର ଜୋରରେ ପାଦ ବଢାଇବାକୁ ଲାଗିଲା | ଠିକ ଘରର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇଚି ପାଦଶବ୍ଦ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା | ପଛକୁ ବୁଲି ଚାହିଁଲା କିନ୍ତୁ କେହି ନଥିଲେ, ଏ କଣ ତାର ଭ୍ରମ ଥିଲା !!! ହେଲେ ତା ପରଦିନ ପୁଣି ସେଇ ଜୋତା ଶବ୍ଦ, ତା ପାଦ ସହ ତାଳ ମିଳାଇ ଚାଲିଥାଏ | ଶେଫାଳୀ ଡରିଗଲା, ହେଲେ ଭାବିଲା କିଛି ତ କ୍ଷତି କରୁନି ବରଂ ତାକୁ ସାଥିଟିଏ ମିଳିଯାଉଛି ପ୍ରତିଦିନ | ଏମିତି ଚାଲିଥାଏ କିନ୍ତୁ ଶେଫାଳୀର ସାହସ ହେଉନଥାଏ ସେ ଅଜଣା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ପଛକୁ ବୁଲି ଦେଖିବା ପାଇଁ | 


ସେଦିନ ମନସ୍ତ କଲା ଯାହା ବି ହଉ ଆଜି ଦେଖିବ ସେ ପିଲାଟି କିଏ | ହେଇ ତ ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲାଣି, ପଛକୁ ଫେରି ଚାହିଁଲା ଶେଫାଳୀ, ସୁନ୍ଦର ଆଉ ବଳିଷ୍ଠ ପିଲାଟିଏ | ତାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ସେ ଅନ୍ଧାର ରାସ୍ତାରେ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାର ସବୁ ଜିମା ଯେମିତି ସେ ପିଲା ପାଖରେ | ମନେ ମନେ ଖୁସି ହେଲା ଶେଫାଳୀ ଆଉ ଏମିତି କିଛିଦିନ ଭିତରେ ପିଲାଟିକୁ ଭଲପାଇ ବସିଲା | ଶେଫାଳୀର ମନର ମଣିଷ ଥିଲା ସେ, କିନ୍ତ କେବେ ବି କିଛି କହି ପାରିନଥିଲା ସେ ପିଲାଟି ପାଖରେ | 


କିଛିଦିନ ବିତିଗଲା ଏମିତି, ଶେଫାଳୀ ଭାବିଲା ଘରକୁ ଯାଇ ବୁଲିଆସିବ ଆଉ ତାପରେ ନିଜ ମନ କଥା ନିଜ ମନର ମଣିଷ ପାଖେ କହିବ | କିଛିଦିନ ଘରେ ରହିଲା ପରେ ପୁଣି ଫେରିଲା ଶେଫାଳୀ | ମାଆ ବହୁତ କିଛି ମିଠା ଆଉ ଖାଦ୍ୟ ଜିନିଷ ଦେଇ ପଠେଇଥାନ୍ତି | ଶେଫାଳୀ ଭାବିଲା ବୃଦ୍ଧା ମାଲିକାଣୀଙ୍କୁ ବି କିଛି ଦେଇଆସିବ | କଲିଂବେଲ ବାଜିବା କ୍ଷଣି ବୃଦ୍ଧା ପାଛୋଟି ନେଲେ ଶେଫାଳୀକୁ, ମାଆ ଦେଇଥିବା ମିଠା ଦେଖି ବୃଦ୍ଧା ଜଣକ ଖୁସି ହେଇଗଲେ | ଘରୁ ବାହାରିଆସୁଥିବା ସମୟରେ ଶେଫାଳୀର ନଜର ପଡିଲା କାନ୍ଥରେ ଟଙ୍ଗା ଯାଇଥିବା ଫୋଟୋ ଫ୍ରେମ ଉପରେ !!! ଚମକି ପଡିଲା ଶେଫାଳୀ !! ଏ ତ ସେଇ ପିଲାଟି, ସେଇ ମନ ମଣିଷ !! ହେଲେ ତା ଫଟୋ ଏଠି ପୁଣି ସେଥିରେ ଫୁଲମାଳ !!!


ଏକ ନିଃଶ୍ୱାସରେ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଗଲା ଶେଫାଳୀ | ବୃଦ୍ଧା ଜଣକ କହୁଥାନ୍ତି ସେ ମୋ ପୁଅ, ମୋର ଏକଇରବୋଳା ବିଶିକେଶନ ଥିଲା | ବହୁତ ସାହସୀ ଆଉ ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ପିଲାଟିଏ ଥିଲା | ରାସ୍ତାରେ ଆସିଲାବଳେ ଗୋଟେ ଝିଅକୁ କିଛି ପିଲା ହଇରାଣ କରୁଥିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାରୁ ତାକୁ ମାରିଦେଲେ |


ପାଦ ତଳୁ ମାଟି ଖସି ଯାଉଥିଲା ଶେଫାଳୀର !! ତାହେଲେ ସେ ପିଲା.... !!!!!

ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁ ସମବେଦନା ଜଣେଇ ସେଠୁ ଚାଲିଆସିଥିଲା ଶେଫାଳୀ | ତା ମନର ମଣିଷ କଣ... !!!!

ବହୁତ ଅନିଶ୍ଚିତତା ଭିତରେ ଅଫିସ ବାହାରିଲା ସେ | ମନେ ମନେ ଭାବୁଥାଏ ଆଜି ଫେରିଲା ବେଳେ ନିଶ୍ଚୟ କଥା ହବ | ବସରୁ ଓଲ୍ହେଇଲା ଶେଫାଳୀ, ଚାଲିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା !! ହେଲେ ସେ ପାଦଶବ୍ଦ ଆଉ ନଥିଲା, ରାସ୍ତା ସରି ଆସୁଥାଏ ହେଲେ ଶେଫାଳୀ ଆଉ ଶୁଣି ପାରୁନଥାଏ ପାଦଶବ୍ଦ !! ପାଦଶବ୍ଦ ତା ମନର ମଣିଷର !!!



Rate this content
Log in

Similar oriya story from Drama