Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Sachidananda Kar

Thriller


3.5  

Sachidananda Kar

Thriller


ଆସ ହୃଦୟ ସାଇତିବା

ଆସ ହୃଦୟ ସାଇତିବା

2 mins 307 2 mins 307

ଏଇଠି ଗୋଟିଏ ଘାଟ ଥିଲା ।  ଘାଟରେ ଡଙ୍ଗା ବାନ୍ଧିଥିଲା ଠୁଣା । ଭରା ନଈକୁ ନଥିଲା ଡର । କାତ ପରେ କାତ ପକାଇଲା ବେଳେ କେତେ ସୁନ୍ଦର, ମନ ମତାଣିଆ ଗୀତ ଗାଉଥିଲା ସେ । ଘାଟ ଓ ଘାଟୁଆ - ସବୁବେଳେ ବେଶ୍ ଖୁସି ଛଳଛଳ ଦିଶୁଥିଲେ ।

ସବୁଠାରୁ ବେଶୀ ଖୁସି ଛଳଛଳ ଦିଶୁଥିଲା ସେ,ଯେତେବେଳେ ତା' ଡଙ୍ଗାରେ ବସି ଝିଅଟିଏ ପ୍ରଥମ କରି ଶାଶୁଘର ଯାଉଥିଲା । ଓଢଣା ଫାଙ୍କରେ ସେ ଦେଖି ପାରୁଥିଲା ଝିଅଟିର ଉଦବେଗ । କହୁଥିଲା - ' ଭୟ କରନା ଝିଅ । ଏ ଠୁଣା କାତ ଧରିଛି ମାନେ ତତେ ନିଶ୍ଚେ ସେ ସେ କୂଳରେ ପହଞ୍ଚାଇବ ।  '

ଝିଅଟିର ଉଦବେଗ ଆଉ ରହୁ ନ ଥିଲା । ବରଂ କଣେଇ କଣେଇ ସେ ଚାହିଁ ଦେଖୁଥିଲା କେମିତି କାତ ପକାଉଛି ଠୁଣା ।

କୂଳ ଆଉ କେତେ ଦୂର ରହିଲା - ସେ ପୁଣି ଦେଖୁଥିଲା ।

ବେଳେବେଳେ ଦୂର ବାଟୋଇ ଜଣେ ପାଟି କରି ଡାକୁଥିଲା - ' ଡଙ୍ଗା ରଖ,ଭାଇ । ଡଙ୍ଗା ରଖ । ମୋର ଦୂର ବାଟ ଯିବାର ଅଛି । ସଂଜ ହୋଇଯିବ ।  '

ଏଇ ଅନୁରୋଧ ଠୁଣା ପାଇଁ କୋଟିଏ ଟଙ୍କା । ଖୁସି ଲାଗୁଥିଲା ତାକୁ । ଟିକିଏ କଷ୍ଟ ପଡୁ ପଛକେ ସେ କୂଳକୁ ଫେରାଇ ଆଣୁଥିଲା ତା'ର ଡଙ୍ଗା । ହସିଦେଇ କହୁଥିଲା - ' ଏଇ ତ ମୋ ବେଉସା । ଏଇ ବି ମୋ ଖୁସି । ଆସ,ଶିଘ୍ର ଶିଘ୍ର ଡଙ୍ଗା ଉପରକୁ ଚଢିଯାଅ ।  '

ହସିଦେଇ ଡଙ୍ଗା ଉପରକୁ ଚଢି ଯାଉଥିଲା ବାଟୋଇ । ଆଶ୍ବସ୍ତ ହେଉଥିଲା । ଖୁସି ବି । ଦ୍ବିତୀୟା ଓଷା ଆସିଗଲେ ବାପଘରଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଆସି ଘାଟ କୂଳରେ ବସି ଯାଉଥିଲେ କେହି କେହି ଝିଅ । ଠୁଣାକୁ କହୁଥିଲେ - ' ବାପଘରୁ କେହି ଏଯାଏ ଆସିଲେ ନାହିଁ । ଦେଖିବ ତ କାଳେ ସେପାରିରେ ଆମର କିଏ ବସିଥିବ । ଟିକେ ନେଇ ଆସିବ ।  '

ଠୁଣା ମୁର୍କି ହସୁଥିଲା । ମଜାରେ କହୁଥିଲା - ' ଦୁତିଆ ଭାରରୁ କିଛି କିଛି ମୋ ଘରକୁ ପଠାଇଦେବୁ,ଝିଅ । ଭୁଲି ଯିବୁନି ।  '

ଗହ୍ମା ପୁନେଇଁରେ ଭଉଣୀର ବାଟ ଚାହିଁ ବସୁଥିଲା ଭାଇ । ଭଉଣୀ ହାତରୁ ରାକ୍ଷୀ ବାନ୍ଧିବାର କି ଇଚ୍ଛା ଆଉ ଆଗ୍ରହ ସେ !ଠୁଣାକୁ କହୁଥିଲା - ' ଏଯାଏ କାହିଁକି ଆସିଲାନି ମୋ ଭଉଣୀ ? ତା' ଅପେକ୍ଷାରେ ମୁଁ ଅଛି ।  '

- ' ଏଥର ଭଉଣୀ ପାଇଁ କ'ଣ ରଖିଛୁ ? ଶାଢୀ ନା ଟଙ୍କା ? 'ଠୁଣା ହସିଦେଇ କହୁଥିଲା ।

ହାୟ ! ଏସବୁ ଆଜି ଅତୀତ ।

କାହିଁକି ନା ନଈର ଏ କୂଳରୁ ସେ କୂଳକୁ ଲମ୍ବି ଯାଇଛି ଗୋଟିଏ ସେତୁ । ଆଜି ଆଉ ସେଇଠି ଘାଟ ନାହିଁ । ଦୁଇ କୂଳକୁ ଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହୋଇଛି ଗୋଟିଏ ବିରାଟ କଂକ୍ରିଟ ସେତୁ । ମଣିଷର ଯିବାଆସିବା ସବୁ ଏବେ ଗାଡି ମଟରରେ । ଏବେ ସବୁ ସହଜ ପରି ଲାଗୁଛି । ମୁହୂର୍ତ୍ତକ ଭିତରେ ଏପଟ ମଣିଷ ଯାଇ ସେପଟରେ ।

ଘାଟର ଡଙ୍ଗା, ଘାଟୁଆ ଠୁଣା, ଡଙ୍ଗାବାଲାର ଗୀତ, ଶାଶୂଘର ଯାଉଥିବା ଝିଅର ଉଦବେଗ, ଡଙ୍ଗା ରଖ ଡାକ,ଦୂର ବାଟୋଇର ଉତ୍କଣ୍ଠା, ଝିଅଟିଏର ବାପା ଭାଇକୁ ଅପେକ୍ଷା, ଭାଇର ଭଉଣୀ ବାଟକୁ ଚାହିଁ ରହିବା - ସବୁ ଏବେ ନଈର ବାଲି ଭିତରେ ପୋତି ହୋଇଗଲାଣି ।

ଯେଉଁଠି ଦିନେ ଘାଟ ଥିଲା, ସେଇଠି ଏବେ ସେତୁଟିଏ ଦର୍ପିତ ଭଙ୍ଗୀରେ ଠିଆ ହୋଇଛି ।

ବାଲି ଭିତରେ ସେସବୁ ସେହିପରି ପୋତି ହୋଇ ରହିଯିବ ନା,ସାଇତି ରଖିବା ସେସବୁକୁ ଖୋଳିତାଡି ? ଯଦି ନ ରଖିବା ସେତୁ ଉପରେ ଧାଉଁଥିବା ମଣିଷଟି କେମିତି ବୁଝିବ ଯେ ପରସ୍ପରକୁ ଯୋଡିବା ଲାଗି ସେତୁ ନୁହେଁ ଗୋଟିଏ ହୃଦୟ ଦରକାର ହୁଏ ବୋଲି ? ହଜି ଯାଉଥିବା ହୃଦୟ ସବୁକୁ କାଲି ପାଇବା କେମିତି ?

ଆସ ହୃଦୟ ସାଇତିବା !


Rate this content
Log in

More oriya story from Sachidananda Kar

Similar oriya story from Thriller