ଯୁଗରୁ ଯୁଗାନ୍ତେ ଏମିତି

ତୁମେ ପରା ଜାଣ ମୋତେ

ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ କହିବା କି ପ୍ରୟୋଜନ ?

କୁହ ତୁମେ ଥରେ ମୋ ଅନ୍ତର ସ୍ବାମୀ

ସବୁତ ତୁମେ ଜାଣିଛ ହେ ନାରାୟଣ !!

କି ଅବା କହିବି ମନଖୋଲି ଆଉ

ସବୁ ତ ଦେଇଛି କହି !

ଆଉ ଥରେ ଯଦି ଖୋଲି କହିଦେଲେ

ପାପି ହୋଇଯିବି ରହି !!

କେବେ ଖୋଲିବିନି ମୁହଁ ଆଉ ଥରେ

ନିରବେ ସବୁ ସହିବି !

ନିରବରେ ନିରବରେ

ନିରନ୍ତରେ ତୁମକୁ ନିତି ଖୋଜିବି !!

ଖୋଜୁଛି ତ ଯୁଗ ଯୁଗ ଏଇମିତି

ଯୁଗ ପୁଣି ବିତି ଯାଏ !

ଆସୁଛେ ତ ଆମେ ଯୁଗରୁ ଯୁଗାନ୍ତେ

କାଳ କାଳ ଥିବା ଯାଏଁ !!