ଯେବେ ବର୍ଷା ଆସେ

ଯେବେ ବର୍ଷା ଆସେ ଖୁସିର ଆସର ଜମେ

ବର୍ଷା ପରି ଭାବନାରେ ଆଦ୍ରତା ସମ୍ଭ୍ରମେ

ଚାତକ ର ତୃଷା ନିବାରଣ ଆଶା କ୍ରମେ

ମୟୂର ର ନୃତ୍ୟ ବର୍ଷା ଦୃଶ୍ୟ ଅନୁକ୍ରମେ ।

ଖରା ଥାଇ ଯେବେ ବର୍ଷା ଆସେ ଏ ଧରାରେ 

ସପ୍ତରଙ୍ଗ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଦୃଶ୍ୟ ଆକାଶରେ

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ରଙ୍ଗ ଲାଗେ ପ୍ରେମୀ ହୃଦୟରେ

ନିଜକୁ ହଜାଇ ଭିଜାଇ ସେଇ ବର୍ଷାରେ ।

ଦାରୁଣ ନିଦାଘ ଶେଷେ ବର୍ଷା ଯେବେ ଆସେ 

ବସୁନ୍ଧରା ପୁଲକିତ ନବୀନ ଉଲ୍ଲାସେ

ସବୁଜ ସୁନ୍ଦର ଧରା ଭରା ନବ ରସେ

ଚଷା ଭାଇ ହସ ମାଟିର ମହକ ବାସେ ।

ବର୍ଷା ଯେବେ ଆସେ ,ଆଶା ଜାଗରିତ

ବର୍ଷା ବୁନ୍ଦା ରେ ପ୍ରାଣ ଶକ୍ତି ନିଶ୍ଚେ ନିହିତ

ମାଟି ମାଆର ତୃଷା ନିବାରଣ ସହିତ

ଶୁଷ୍କ ନଦୀ ବକ୍ଷେ ଜଳ ହେବ ପ୍ରବାହିତ ।

ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗ ସବୁଜିମାରେ ସୁନ୍ଦର ଦିଶିବ

ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମୁଖରେ ହସ ବି ଫୁଟିବ

ଜଳ ଧାରା ଶସ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେବ

କୀଟ ପତଙ୍ଗ ଏକତ୍ର ହେବ ଅନୁଭବ ।

ମୁଷଳ ଧାରାରେ ବର୍ଷା ପରେ କେତେ ବିଘ୍ନ

ରାସ୍ତା ଘାଟ ଶସ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ର ହେବ ଜଳ ମଗ୍ନ 

ପ୍ରବଳ ବର୍ଷାରେ ଜନ ଜୀବନ ବିପନ୍ନ 

ପାଣି ଘେର ଭିତରେ ବିତେ କେତେ ଦିନ ।

ପର୍ବ ପର୍ବାଣୀ ସମ୍ଭାର ବର୍ଷା ଋତୁ ଧାରେ

ଉତ୍ସାହ ସହିତ ସର୍ବେ ପର୍ବ ପାଳନରେ

ପ୍ରେମୀ ଯୁଗଳଙ୍କ ଭାବ ବର୍ଷା ବୁନ୍ଦା ଧାରେ

ତନ ମନ ଭିଜି ଉଠେ ପ୍ରେମର ସ୍ରୋତରେ ।

କବି କୁଟୀର ପାଖକୁ ଆସେ ଯେବେ ବର୍ଷା

ଲେଖନୀରୁ କବିତା ସ୍ଵତଃ ବହେ ସହସା 

ଭାବନା ରାଜ୍ୟରେ ହଜି ଶବ୍ଦରେ ଭରଷା

ବର୍ଷା ତୁଲ୍ୟ ଶବ୍ଦ ମାଳା କବି କୂଳ ଆଶା ।

ଯେବେ ବର୍ଷା ଆସେ କିଛି ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ଯାଏ

ବର୍ଷା ବିନା ଜୀବ ତିଷ୍ଠି ହେବ ନାହିଁ କହେ 

ବର୍ଷା ବହୁଳେ ବନ୍ୟାର ଭୟ ରହି ଥାଏ 

ବର୍ଷା ବିନା ଫସଲ ହାନି ଆଶଙ୍କା ରହେ ।

ବର୍ଷା ଆସିବା ଆଗରୁ କେତେ ଯେ କଳ୍ପନା

ବର୍ଷା ହେଲା ପରେ ସତେ କେତେ ଉନ୍ମାଦନା

ବର୍ଷା ବୁନ୍ଦା ରେ ଅମୃତର ପରିକଳ୍ପନା

ବର୍ଷା ଧାରେ ବିରହୀ ପ୍ରେମିକା ଆନମନା ।

ଶୁଭ କର୍ଯ୍ୟେ ହୁଳହୁଳି ଶଙ୍ଖ ଘଣ୍ଟି ପରି

ଅଭ୍ୟାସ ସହ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବେଙ୍ଗ ସର୍ବୋପରି 

କୀଟ ପତଙ୍ଗ ଭିଡ଼ ନିଆଁ ଧାରେ ଯେପରି

ଝିଣ୍ଟିକା ର ବେସୁରା ଗୀତ ବି ସେହିପରି ।

ବର୍ଷା ଆଗମନ ଦେଖି ବିରହୀ ର ତୃଷା 

ପ୍ରୀତି ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଅବା ଭାବ ପାଇଁ ଆଶା

ଧନ୍ୟ ବର୍ଷା,ଧନ୍ୟ ତୁମ ନାମରେ ଭରଷା

ଏ ଧରାକୁ ଆସି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ ସବୁ ତୃଷା ।