ଯାହା ସତ ତାହା କହିଲି

ମରିଗଲା ପରେ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛ   

ଭୋଜିଭାତରେ ପୋତି ପକାଉଛ

ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବକୁ ଦେଖେଇ ହେଉଛ

ନିଜକୁ ସୁପୁତ୍ର ବୋଲେଇ ହେଉଛ

ଦୁଇଦିନ ପରେ ଭୁଲିଯାଉଅଛ

        ଦୁନିଆଁ ର ରୀତି ଏହି

ଯିଏ ବଞ୍ଚିଅଛି ତାରପାଇଁ କିଛି

        କ'ଣ ତୁମ ଅବଦାନ ନାହିଁ...?

ବଞ୍ଚିବା ଲୋକକୁ ଘୃଣା କରୁଅଛ

କଥାରେ କଥାରେ ଛିଞ୍ଚାଡି ହେଉଛ

ହୀନିମାନ କରି ତାକୁ ରଖୁଅଛ

ନିଜ ପାଇଁ ତାକୁ ବୋଝ ଭାବୁଅଛ

     ସେ ବି, ବଞ୍ଚିଛି ଜୀବନ ନେଇ

ସ୍ନେହ ଆଦର ଟିକେ ତୁମଠୁ ପାଇଲେ

       ଖୁସିରେ ବଞ୍ଚିବ ମରିବା ପାଇଁ......!

ମରିଗଲା ଯିଏ ତରିଗଲା ସିଏ

ବଞ୍ଚିଥିବା ଲୋକ ଏଠି ଦୁଃଖ ପାଏ

     କିଛି, ସ୍ୱାର୍ଥପର ଲୋକ ପାଇଁ

ସମୟ ସରିଲେ ବେଳ ବୁଡିଗଲେ

        ସମସ୍ତେ ଯିବେ ପଳେଇ.....।