ତୁମେ, ମୁଁ ଓ ଦୁଇକପ୍ ଚା
ତୁମେ, ମୁଁ ଓ ଦୁଇକପ୍ ଚା
ତୁମେ, ମୁଁ ଦୁଇକପ୍ ଚା ଓ କିଛି ନିବିଡ଼ ନିରବତା
ବିନା ଉଚ୍ଚାରଣରେ ବି ଆମେ ଦୁହେଁ ଶୁଣି ପାରୁଥିଲୁ
ଉଭୟଙ୍କ ଭିତରର ଆବେଗ ଓ ଭାବପ୍ରବଣତା।
ଜୀବନ ମାନେ ଯେ ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା
ସେତେବେଳେ ଆମ ପାଇଁ ଥିଲା ଅଭିଧାନ ବହିର୍ଭୁତ
ଚା କପ୍ ରେ ବାଷ୍ପୀଭୂତ ହେଉଥିଲା ଅତୀତର ସମସ୍ତ ସଂଘାତ।
ଆଃ ! ତେବେ ଏଇ କଣ ବାସ୍ତବରେ ସୁଖ !
ପ୍ରିୟ ଜନର ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଏ ବା କି ରୋମାଞ୍ଚ !
ଏଇଠୁ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା ସ୍ୱପ୍ନର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ତୁମ ଓ ମୋ ଆଳାପରେ।

