ତୁମେ ମୋ ଦୀପଶିଖା

ତମକୁ ଦେଖି ଅଟକିଯାଏ ମୋ ସ୍ପନ୍ଦନ,
‎ତଥାପି କେଜାଣି ଖୋଜୁଥାଏ ଏ ମନ।
‎କହି ମୁଁ ପାରିବିନି କେତେ ଯେ ଭଲପାଏ,
‎ଭଲପାଇବି ତୁମକୁ ଜୀବନ ଥିବା ଯାଏ।
‎
‎ତମେ ଫୁଲଟିଏ ହେଲେ ମୁଁ ହେବି ଭଅଁର,
‎କେବେ ଛାଡ଼ିବିନି, ସାଥେ ଥିବି ସଦା ତମର।
‎ମୋ ଜୀବନ ଅନ୍ଧାରେ ଆଣିଦେଲ ଦୀପଶିଖା,
‎ଆସି ବଦଳାଇଦେଲ ମୋ ଭାଗ୍ୟରେଖା।
‎
‎ତୋ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଆଗେ ଚନ୍ଦ୍ର ଲାଗେ ଫିକା,
‎ଗୋଲାପଠାରୁ ମିଠା ତୋ ହସ ଅଧିକା।
‎ଦୁଃଖ ଆସିଲେ ବି ଭୟ ଲାଗେନି ମୋତେ,
‎ତୁମ ହାତ ଥିଲେ ସାଥେ ମୋ ପଥେ।
‎
‎ଏଇ ନୀରବ ଆଖି କହେ ଅନେକ କଥା,
‎ତୁମ ପାଇଁ ସହିଯିବି ନୀରବେ ସବୁ ବ୍ୟଥା ।
‎