ତୁମ ନୀରବତା
ତୁମ ନୀରବତା
ହୃଦୟେ ରଖିଲି ତୁମ ପ୍ରତିଛବି
ଭାବିଥିଲି ତୁମେ ଅତି ଆପଣାର
ତୁମ ନୀରବତା ପ୍ରଶ୍ନରେ ରହିଲା
ଖୋଜୁଛି ଭାବୁଛି ତୁମକୁ ବାରମ୍ବାର ।
ସପନ ରାଇଜେ ଘର କରିଥିଲି
ତୁମ କଥା ମନେ ଭାବି ଭାବି
ମନର ଅତିଥି ତୁମେ ପ୍ରୀତି ସାଥି
ତୁମ ନୀରବତା ଭଙ୍ଗ ମୁଁ କରିବି ।
ତୁମ ରୂପ ଗୁଣ ଚରିତ୍ର ଦେଖିଲି
ଭଲ ବୋଲି ହୃଦୟେ ଆଦରି ନେଲି
କେମିତି କେଜାଣି ଭୁଲ୍ ବୁଝି ଦେଲ
ତୁମ ନୀରବତା ଯୋଗୁଁ ଗଲ ଭୁଲି ।
ଗୋଲାପ ଫୁଲଟା ନୁହେଁ ସୁବାସିତ
ରୂପ ଲାବଣ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର
ତା କଣ୍ଟା ଆଘାତେ ହୃଦୟ ଟା ମୋର
ଭାଙ୍ଗିଗଲା ତୁମ ବିରହ ଯନ୍ତ୍ରଣାର
ସତେ ଥିଲା ସେ ହୃଦୟ ର କାଚଘର ।
ତୁମ ନିରବତା ହୃଦୟେ ଭରିଲା
ପ୍ରେମ ସ୍ନେହ ଆଉ ଉନ୍ମାଦତା
ବିଶ୍ୱାସ ରାସ୍ତାର ହୋଇ ମୁଁ ପଥିକ
ହରାଇ ବସିଛି ମୋ ଜୀବନ ସତ୍ତା ।
ବ୍ୟଥା ଅପବାଦ ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ
ନିଜକୁ ତଉଲେ ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ
ତୁମ ପ୍ରତାରଣା ମୋ ପାଇଁ ଯନ୍ତ୍ରଣା
ଭାବୁଛି ମୁଁ ବସି ରାତି ଦିନ ।
ପ୍ରୀତିର ଫଗୁଣ ଖୋଜୁଛି ଅଭିର
ହୃଦୟେ ଲାଗୁନି ତୁମ ଭାବନା ରଙ୍ଗ
ବରଷା ବତାଷି ସବୁବି ଅସ୍ଥିର
ପ୍ରକୃତି କରୁଛି ମୋତେ କେତେ ବ୍ୟଙ୍ଗ ।
ଜହ୍ନର ଜୋଛନା ଖୋଜୁଛି ତୁମକୁ
ମୋ ସାଥିରେ ଦେଖିବା ପାଇଁ
ଗାଁ ଆମ୍ବ ତୋଟା ଆଉ ନଈପଠା
ଝୁରୁଛି ତୁମକୁ ଆପଣା କରିବା ପାଇଁ ।
ମନରେ ନରଖି ଅବାଟେ ଚାଲିଲ
ମୋ ହୃଦୟ କୁ ଦେଲ ଭାଙ୍ଗି
ଭଙ୍ଗା ହୃଦୟ କୁ ସାଥେ ଧରି ମୁହିଁ
ସପନ ଦେଖିବି ଆଉ କାହାପାଇଁ ।
ତୁମ ନୀରବତା ମୋ ପାଇଁ କବିତା
ଲେଖୁଅଛି ମୁଁହିଁ ରହି ରହି
କେବେ ତୁମ କଥା ହସରେ ଫୁଟିବ
ଅପେକ୍ଷା ରେ ଅଛି ସହି ସେହି ।

