ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ
ଗୋଟେ କଥା ତୋତେ ଆଜି କହୁଛି ମୁହିଁ
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ
ସ୍ବାର୍ଥପର ଏ ଦୁନିଆ ଜାଣିନୁ ତୁହି
ସ୍ବାର୍ଥ ସରିଗଲେ ଏଠି ହେବେନି କେହି ।
ଚାହିଁ ବେନି ମୁହଁ ତୋର
ହେବୁନି ବି ତୁ କାହାର
ଜଳି ଜଳି ଦୁନିଆରେ ବଞ୍ଚିବୁ ଲୋ ତୁହି ।
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ ।
ଛଳନା କପଟେ ତୋତେ ଫସେଇ ସେ ଦେବେ
ସର୍ବସ୍ବାନ୍ତ କରି ସବୁ ଛଡେଇଣ ନେବେ ।
ବିଶ୍ବାସରେ ବିଷ ଦେବେ ମନେ ରଖିଥିବୁ
ସହଜରେ କାହାକୁ ଭରସା ନ କରିବୁ ।
ବିଶ୍ବାସ କରିବୁ ନାହିଁ
ସତ ଭାବିବୁନି ତୁହି
ଛଳନାର ମାୟା ଜାଲେ ଛନ୍ଦି ଦେବେ ସେହି ।
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ ।
ସରଳ ମନଟି ତୋର ଛନ୍ଦ ଜାଣି ନାହିଁ
ନିର୍ମଳ ହୃଦ କପଟ ଜାଣିବୁ ବା କାହିଁ ।
ତୋପରି ସରଳ ଏଇ ଦୁନିଆଟା ନୁହେଁ
ପାଟି ନୁହେଁ ଏଠି ଭଲ ହାତ କଥା କୁହେ ।
ଚିହ୍ନିବାଟା ଭାରି କଷ୍ଟ
ଜୀବନ କରିବେ ନଷ୍ଟ
ମିଛରେ କଳଙ୍କ ବୋଳି କନ୍ଦେଇବେ ସେହି ।
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ ।
ସେନେହ ମମତା ଏଠି ବୁଝିବେନି କେହି
ଖଚ ମିଛ କହି ଦୋଷ ଲଦି ଦେବେ ସେହି ।
ତିଷ୍ଠି ପାରିବୁନି କେବେ ଧୋକା ଦେବେ ସେହି
ଆପଣାର ତୋର ଏଠି ହେବେନି ଲୋ କେହି ।
ସମସ୍ତେ କହିବେ ମୋର
ଦେବେ ସିଏ ଲୁହ ଧାର
ବଞ୍ଚି ପାରିବୁନି ସତ କହୁଛିଲୋ ମୁହିଁ ।
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ ।
ମିଛ ମାୟା ଏ ଦୁନିଆ କିଏ ବା କାହାର
ସ୍ବାର୍ଥ ଥିବା ଯାକେ କହୁ ଥିବେ ମୋର ମୋର ।
ଉପରେ ଅମୃତ ଥିବ ଭିତରେ ଲୋ ବିଷ
ସେ ବିଷ ଜ୍ଜାଳାରେ ତୋତେ କରି ଦେବେ ଶେଷ ।
ହାତେ ମାପି ଚାଲୁଥିବୁ
ସତର୍କରେ ରହି ଥିବୁ
ଏଇ କଥା ଗୋଟି ମନେ ରଖିବୁ ଲୋ ତୁହି ।
ତୁ କାହାରିକୁ ବେଶୀ ଭଲ ପାଇବୁ ନାହିଁ ।।
