ତୋ ପାଖେ ଏତିକି ଅଳି

 ଏତିକି ମିନତି ଜାଗା କାଳିଆରେ

 କରୁଛି ପାଖରେ ତୋର

ଦ୍ଵାପରରେ ଧନ ଯେଉଁ ପରକାରେ

 ସାଜିଲୁ ଲବଣୀ ଚୋର

ମୋତେ ଦେଖା ସେ ରୂପ

 ଦେଖି ଭୁଲି ଯିବି ସବୁ ଦୁଃଖ।

ତ୍ରେତାରେ ପଥରେ ସତୀ ଅହଲ୍ୟାକୁ

 କେଉଁ ପାଦରେ ତାରିଲୁ

ଭକତ ଧୀବର ଭାବକୁ ବୁଝି ତୁ

 କେଉଁ ପାଦ ବଢ଼ାଇଲୁ

ମୋତେ ଦେଖା ସେ ପାଦ

ଦେଖି ଭୁଲିବି ଜୀବନ ଖେଦ।

ଜାତିରେ ଅଛବ ଦାସିଆ ବାଉରୀ

 ବୁଝି ମନର ଭାବକୁ

ଶୂନ୍ୟରୁ ବଢାଇ କେଉଁ ହାତ ଧନ

 ଭାବେ ନେଲୁ ନଡ଼ିଆକୁ

ମୋତେ ଦେଖା ସେ ହାତ

 ଦେଖି ଭୁଲି ଯିବି ତିନି ତାପ।

ଭୁବନ ମୋହନରେ କଳା ବଦନ

 ଦେଖିବା ପାଇଁରେ ତୋତେ

ଚାହିଁ ମୁଁ ବସିଛି ହେ କଳା ଗୋସାଇଁ

 ତୋ ଡୋରି ଲାଗିବ ମୋତେ

ସତେ କରିବୁ ଦୟା

 ଦେଖି ଭୁଲି ଯିବି ଭବ ମାୟା।