ତା' ଛବି ଆଙ୍କିବ ଆଉ କିଏ

    ସାଗର ଲହରୀ

       ଦିଏ ଆଙ୍କି ଆମ କୁନି ଝିଅ

    ଆଙ୍କେ ସେ ଛବିରେ

       ଚକା ଆଖି ଆଉ କଳା ଦିଅଁ ।। 

    ଉଇଁ ଆସୁଥିବା

       ସୂରୁଯ ଆଙ୍କେ ସେ ବସି ବସି

    ଆଙ୍କେ ପୁଣି ସିଏ

       ପୂନେଇଁ ଆକାଶ ଗୋଟା ଶଶୀ ।। 

    ଗୋଲାପ ଫୁଲଟେ

       ଦିଏ ଆଙ୍କି ସିଏ କେବେ କେବେ

    ଆଙ୍କେ ଲୁଗାଧଡ଼ି

       ମନ ତା'ର ପୁଣି ହୁଏ ଯେବେ ।। 

    ସୁନ୍ଦର ଆଙ୍କେ ସେ

       ବହି ଯାଉଥିବା ନଦୀ ଧାର

    ନୀଡ଼ ଫେରା ପକ୍ଷୀ

       ଆଙ୍କୁଥାଏ ସିଏ ବାରବାର ।। 

    ଗାନ୍ଧୀ ଗୋପବନ୍ଧୁ

       ଛବି ଆଙ୍କେ ସିଏ ମନଦେଇ

    ଆଙ୍କେ ନାଲି ନୀଳ

       ପ୍ରଜାପତି ରଙ୍ଗ ତୂଳୀ ନେଇ ।। 

    ଗାଆଁରେ ସକାଳ

       ସଞ୍ଜ ସିଏ ଆଙ୍କେ ଭଲ କରି

    ତା' ଛବିରେ ପୁଣି

       ପାହାଡ଼ି ଝରଣା ଆସେ ଝରି ।। 

    ଦୂର ବୋଇତର

       ଛବି ଆଙ୍କେ ସିଏ ମନ ହେଲେ

    ଯେଉଁ ଛବି କୁହ

       ଦିଏ ଆଙ୍କି ସିଏ କହିଦେଲେ ।। 

    ଏବେ ଛୋଟ ପିଲା

       ହେଲେ ଦିନେ ବଡ଼ ହେବ ସିଏ

    ଆଙ୍କୁଛି ସେ କାଲି

       ତା' ଛବି ଆଙ୍କିବ ଆଉ କିଏ ।।