ସର୍ତ

ଜୀଵନ ଏକ ଏମିତି ଝଲକ ଟିଏ 
ବ୍ୟର୍ଥ ସ୍ୱରଟିଏ ସିନା ଶୁଭେ ଏବେ 
ମୁଁ କିନ୍ତୁ ଚାହେଁ ଦେଖିବାକୁ ସାର୍ଥକ 
ସ୍ବପ୍ନଟିଏ......
ସ୍ୱପ୍ନର ବଜାରରେ ମୁଁ କିଣେ ଯେବେ ସଉଦା 
ସ୍ବପ୍ନ ପାଲଟିଯାଏ ପଣ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ 
ମୁଁ ଯେବେ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖେ ଜାଗ୍ରତ ପ୍ରହର ରେ 
ନିଦ୍ରା ଉଭେଇ ଯାଏ ସିନା 
ହେଲେ ଆଖିରେ ନିଦ ନଥାଏ 
ଖାଲି ସ୍ବପ୍ନ ଥାଏ, ଶୁଣିଥିଲି ସ୍ବପ୍ନ 
ମିଥ୍ୟା ଏକ ଆଶ୍ୱାସନା ବୋଲି 
କିନ୍ତୁ ଜୀଵନ ଅଜବ ଯୁକ୍ତିଟିଏ 
ଜୀଵନ ଯେବେ ସର୍ତ୍ତ ପାଲଟି ଯାଏ 
ସେତିକିବେଳେ ଲଙ୍ଘିହୁଏନା 
ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରେଖା.........