ସମୁଦ୍ର

ସମୁଦ୍ରର ସେହି ତରଙ୍ଗାୟିତ ଢେଉ

ମନରେ ଭରିଦିଏ ଅସୁମାରୀ ଆଶା

ଉପରେ ଅସ୍ତଗାମି ଯେ ପ୍ରଭା

ପୁଣି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ତାର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ଵ

କହିଦିଏ ଅନେକ କଥା ଲୁଚି

ଜୀବନ ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରିଯିବ ତୁମେ

ଚୁପ୍ ହେଇ ରହିଗଲେ

ଗର୍ଜନ କରି ମାଡ଼ି ଆସିବ ଯଦି

କର୍ମ ଭୂମିକୁ ତୁମର, 

ଶତ୍ରୁ ହୋଇଯିବ ପରାସ୍ତ

ପୁଣି ଶାନ୍ତ ନିରବ ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇ 

ଫେରିଯିବ ନିଜ ବସାରେ।।

ଜାହିର କରିବା ପାଇଁ ନିଜର ଉପସ୍ଥିତି 

କ୍ଷଣେ ନ କରିବ ତୁମେ ଚେଷ୍ଟା

କେବଳ ତୁମର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ଵ କହିବ

ତୁମ ବଡ଼ ପଣର ଯେ ଗାଥା

ସାଗର ଶିଖାଇ ଥାଏ ଅନେକ କଥା

କେବେ ନ ରଖିବ କାହାର ଦ୍ରବ୍ୟ

ସମୟ ଥାଉ ଫେରାଇ ଦେବ 

ଏହି ଭଳି ଯେ କେତେ କଥା

ପ୍ରେମ ସ୍ନେହ ଶାନ୍ତି ଅତ୍ମୀୟତା।।