ସମିଆଁର୍ ଖେଲ୍

ମନ୍ କରପନେ କୁହୁଲୁଥିବା 

ସେ ଆସ୍ କେ କେଭେଁ କେଭେଁ 

ମାରିଦେବାକେ ପଡସି ।

ଫେର୍ ଭି ସେ ଆସ୍ ନାଇଁ ମରେ

ଛଟପଟି କୁହୁଲୁଥିସି

ପାଗ୍ ବତର୍ ନୁରୁଥିସି 

ଫେର୍ ଜୁଏ ପହଁଟିବାକେ ।

ସମିଆଁର ଖେଲ୍

ଦୁଖର୍ ରିତୁ ଯେଇ‌ ସୁଖ୍ ଆଏବା

ପଖାନ୍ କର୍ପନୁ ଗଛ୍ ଆକ୍ରିବା  

ମନ ବାରିନେ ଫୁଲ୍‌ ଫୁଟବା ।