ସଜନୀ ଶୁଣ ଥରେ

ରାତ୍ରିର କାଳିମା ଟା ଛାଡିନି ଏ ଯାଏଁ

ପାହାନ୍ତି ତାରା ଟା ବୁଡିନି ଏ ଯାଏଁ

କାହିଁ କାଉ ମନେ ରାବି ନାହାନ୍ତି ତ

କାହିଁ ଯେ ମୋତେ ତୁମେ,ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଡାକ

ସପନ ମୋ ଭାଙ୍ଗିଜିଵ,ସ୍ମୃତି ସବୁ ହଜିଯିବ

ଆଉ ଟିକେ ସମୟ,ମୋତେ ଶୋଇବାକୁ ଦିଅ

ଏ କଥା ତ ସତ ,ନିଶ୍ଚୟ ସକାଳ ପାହିବ

ବିପଦର ଅମା ଅନ୍ଧକାର ନିଶ୍ଚୟ ହଟିବ

ଆଶାର ଏକ ନୂଆ କିରଣ ଖେଳିବ

ଖାଲି ଟିକେ ତୁମେ ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କର

ଦୁନିଆ ର ସବୁ କୋଳାହଳ କୁ ଛାଡ଼ିଦେଇ

କେବେ କେବେ ନିରୋଳରେ

ଶୁଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକର ନିଜ ଅନ୍ତଃ ସ୍ୱର

ନିଜକୁ ସମର୍ପି ଦିଅ ବିଭୁ ର ପାଖରେ

ହଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକର ତାରି ପ୍ରେମରେ

ତୁଛା ଲାଗିବ ଏ ସ୍ବର୍ଗ ସମ ସୁଖ

ମିଛ ମାୟା ଭରା ସଂସାର

ଥରେ ତୁମେ ହୃଦୟରେ ତା ନାମ କୁ ଜପି ଦେଖ

ଥରେ ତୁମେ ତା ନାମରେ ପ୍ରେମ ଗୀତ ଗାଇ ଦେଖ.....

ସୁବ୍ରତ ଜେନା