ଶତ୍ରୁ ସର୍ବନାଶ

ସେ ଅପାଠୁଆ ଅଶିକ୍ଷିତକୁ ମୁଁ

ମୋ ଜୀବନ ଠୁ ଘୃଣା କରେ

ଯେବେ ବି ଦେଖା ପାଇବି ଆଗ

ଫଟ୍ କରି ତା ମୁହଁରେ

ଦ୍ଵି ଚାପୁଡ଼ା ମାରିଦେବି

ମୁଁ ସେତେବେଳେ ସିନା ଛୋଟଥିଲି

ଇଚ୍ଛା ଥାଇବି କିଛି କରିପାରୁନ ଥିଲି

ହେଲେ ଆଜିମୁଁ ବଡ଼ ହୋଇ ସାରିଲିଣି

ମତେ ଜୀବନରେ କନ୍ଧେଇ ଥିବା ମଣିଷ

ଆଜି ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଆଜି ମୁଁ

ଜୀବନରୁ ମାରି ମାଟିରେ

ପାଉଁସ କରି ଦେବାର୍

ମଉକା ମତେ ମିଳିଛି

ତା ଭିତରେ ମଣିଷ ପଣିଆ

ଅଛି ନା ହଜିଯାଇଛି

ସେ ହୋସରେ ଅଛି ନା ବେହୋସ୍ ରେ ଅଛି

ତା ଇଜ୍ଜତ ନଥିଲା ଭଳି

କାରବାର୍ କାହିଁକି କରୁଛି

ଲୋକଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ

ଗୋଟେ ଥର୍ ନୁହେଁ ବାରମ୍ବାର

ନିନ୍ଦା ଉପରେ ନିନ୍ଦା

କାହିଁକି ଛେଚୁଛି ମୋ ଉପରେ

ମୁଁ ଯଦି ଭୂଲ୍ କାମ କରିଥାଏ

ମତେ ନିର୍ଧୁମ୍ ମାରିବା କଥା

ତା ହକଦାର୍ ଜମି ଉପରେ

ମିଛରେ ନିଜକୁ ଭଣ୍ଡେଇ ହୋଇ

କାହିଁକି କେଜାଣେ ମତେ

ଅଣ ନିଃଶ୍ବାସୀ କରି ଦେଉଛି

ଆମ ଗାଁ ଧର୍ମ ଶାଳା ଉପରେ ।