ଶୋଣିତ ଉକ୍ତି...

ତୁମ ମନ କାଗଜର ପ୍ରତିଟି ପୃଷ୍ଠାରେ 

ଲେଖିଲି ଯେବେ ମୁଁ ମୋ ହୃଦୟ ଭାଷା 

ଶୈବାଳ ସାଗର ମୁକ୍ତାଗଡରେ 

ଲାଗଇ ସେ ପରା ଆଶୁ କବିତା, 

ତୁମ ଜାହ୍ନବୀ ଜ୍ୟୋସ୍ନାରେ 

ଖୋଜିଲି ଯେବେ ମୁଁ 

ମୋ ଅଲିଭା ଦୀପାଳି ସ୍ୱପ୍ନର ଗାଥା, 

ଶାମୁକା ନଗରୀ ପୋହଳା ହ୍ରଦରେ 

ସାଜିଲା ସେ ପରା କାରା କବିତା..

ଏବେ ପାରିଜାତ ପଦ୍ମ ନିଦାଘ ବନରୁ 

ନିରେଖି ଦେଖୁଚି ଚର୍ବଣ ଚର୍ବିତ ପୁଷ୍ପ ମଧୁ, 

ଚନ୍ଦ୍ରସ୍ନାତା ଗୋ ତୁମେ ଏଇ ସାୟାହ୍ନରେ 

ବିଧୁ ଦଂଶନେ ତଵ କେତେ ଯେ ସ୍ୱପ୍ନ ସିନ୍ଧୁ, 

ଏଇ ନିଭୃତ ତମସା ତୀରେ…

ତୁମ କଜ୍ଜଳ ସ୍ଫୁରିତ ଲୋଚନ ଆଭାରୁ 

ମାଗୁଛି ତନ୍ଦ୍ରାରୁ ଧାରେ…

ସେଇ ତିମିର କଳ୍ପିତ ଗାରେ, 

ମୁଁ ଲେଖିବି ଆଜି ମୋ ନିର୍ଜନ କବିତା 

ମୋ ଶୋଣିତ ରୁଧିରାକ୍ଷରେ…!