ଶୀତର ଶାସନ

ବହୁଅଛି ଦେଖ

କୋହଲା ପବନ

ଯେମିତି ଦେହେ ବୋଳିବ 

ସଭିଏଁ ନିଜର

କେହି ନୁହଁ ପର

ମନରେ ତା' ଭେଦଭାବ।୧

ତତଲା ମାଡ଼ରେ

ସେହି ଦିନ ମୁହିଁ

କହୁଥିଲି ଯାହା କଥା

କୋହଲା ମାଡ଼କୁ 

ସହି ନ ପାରିକି

ମନ ଆଜି ମହାବ୍ୟଥା।୨

ବଡ଼ ଅସହିଷ୍ଣୁ

ନୀଚ୍ଚତା ମନରେ

ପୂରି ରହିଛି କି ଦେଖ

ସାମାନ୍ୟ ମାଡ଼ରେ

ଘାଇଲା ହୋଇକି

ହୁରୁଦୟ ମହାଦୁଃଖ?୩

କାହିଁକି କେଜାଣି

କ୍ଷଣିକ ଭିତରେ

ପରିବର୍ତ୍ତନର ସ୍ୱର

ଭଲ ଆଉ ମନ୍ଦ 

ଲାଗିରହେ ବୋଲି

ଭାବିଲିନି ନିରନ୍ତର।୪

ଶୀତ ଆସ ତୁମେ

ଶାସନ ସକାଶେ

ମୋର କଥାକୁ ନ ଶୁଣି

ମନ ସିନା ଘୃଣା

ବିବେକଟି କିନ୍ତୁ

ତୁମକୁ ପାରିଛି ଜାଣି।୫