ତିନୋଟି କବିତା

      - ସମର୍ପଣ -

ଦେହ ଓ ମନକୁ ସମର୍ପଣ କରି

   ଭାବରେ ବୁଡ଼ିଛି ମୁହିଁ

ଧର୍ମ ଆଉ କର୍ମ ନିତିଦିନ କରି

   ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅଛି ଚାହିଁ

   କିନ୍ତୁ କେବେ ପାଉ କାହିଁ

ଜଳ ସ୍ଥଳ ଆଉ ଆକାଶେ ଖୋଜୁଛି

   କ'ଣ ମୁଁ ପାଇବି ନାହିଁ?

       -ପବିତ୍ର -

ପବିତ୍ର ମନରେ ବୁଲୁଥିଲି ନିତି

   ଆକାଶ ପାତାଳ ମର୍ତ୍ତ୍ୟ

ସମର୍ପଣ ସହ ମନ ମନ୍ଦିରକୁ

   ସ୍ୱଚ୍ଛ କରିଥିଲି ନିତ୍ୟ

   ସଂସାରେ ସଭିଏଁ ମିତ୍ର

ନର ପଶୁ ପକ୍ଷୀ କୀଟ ତରୁ ଲତା

   କରିବାକୁ ସଦା ହିତ।

        - ଦୁଃଖ -

ସମର୍ପଣ ଆଉ ପବିତ୍ର ହୋଇବା

   ଯୋଗୁଁ ପାଇଗଲି ଦୁଃଖ

କେହି ବି ନିଜର ହୋଇ ପାରିଲେନି

   ଦେବାକୁ ସାମାନ୍ୟ ସୁଖ

   ଫିଙ୍ଗୁଥିଲେ କଥା ରୁକ୍ଷ 

କିଶୋର ଯୌବନ ଚାଲିଗଲା ମୋର

   ଆଉ କେ ରହିବେ ପାଖ।