ସେଇ ଝିଅଟି

ପ୍ରୀତି ପ୍ରିୟତମା ଅବୁଝା ପ୍ରେମିକା

ମନକୁ ତରାଅ ତମେ

ହୃଦୟ ଭିତରେ ବାସ କରି ଥାଅ 

ହେଜ ନାହିଁ ମୋର ମନେ ।

ଚାହାଣୀରେ ଦେଖେ ଅପୂର୍ବ ସପନ 

ମନରେ ବାସନା ନାହିଁ

ଗଣନା କରେ ମୁଁ ଆଉ କେତେ ଦିନ

ଅକୁହା ରହିବା ପାଇଁ ।

ତମ ନିିିରବତା ଭାଙ୍ଗେ ଦୂର୍ବଳତା 

ମନ ହୁଏ ଭଗ୍ନ ଘଟ 

ଶୃଙ୍ଗ ପରି ଲାଗେ ତମର ବାରତା

ଅଧିର ହୁଏ ଏ ଚିତ୍ତ ।

ବିରାଟ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷୁଦ୍ରତା ଯେସନ 

ଦେଇ ଥାଅ ତମ ଥାନ

ବିପଥୁ ମୁଁ ଆଜି କହୁଛି ତମକୁ

ଏ ରାସ୍ତା କେତେ ଦିନ ।

ଜନମର ଅନ୍ୟ ନାମ ପୁଣିି ମୃତ୍ୟୁ 

ଲଜ୍ଜା ହେଜର ଭାବ

ଭୟ କ୍ରୋଧ ତ ଦୂରିଭୂତ କଲେ

ଅଟକି ଯାଏ ସେ ପାଦ ।

ପାଦ ଠାରୁ ପାଦ ଦୂରତାକୁ ଦେଖି

ପ୍ରକାଶି ପାରେନା ଆଜି

କେଉଁ ଜନମର ପୂଣ୍ୟ କର୍ମ ଏ ତ

ତମ ଭବ ବନ୍ଧା ରାଜି ।

ମୁକ୍ତ କରନି ସୂକ୍ଷ୍ମ ବନ୍ଧନ  

ସୁପ୍ତ ହେବ ଜୀବନ  

ମୁକ୍ତିର ପଥେ ଦେଖାଅ ଅଗ୍ରତେ

କାନ୍ଦାର ଉପବନ  ।