ସ୍ବପ୍ନ

ସ୍ବପ୍ନ ଯେବେ ଭାସିଆସେ

ଅଜଣା ଇଲାକାରୁ

ନିବୁଜ କୋଠରୀକୁ

ସ୍ବପ୍ନ କଣ ସୀମିତ

ନିବୁଜ କୋଠରୀରେ

ସ୍ବପ୍ନତ ଅନ୍ତହୀନ, ଶେଷହୀନ

ମୁଁ ନିଜକୁ ନିଜେ

ପ୍ରଶ୍ନ କରେ

ପ୍ରଶ୍ନ ମୋର

କାଲି ଯାହା ଆଜି ତାହା

ମୁଁ କାଲି ଯାହା

ଆଜି ବି ତାହା

ମୁଁ ଯେଉଁଠି ସେଇଠି

ଯେମିତି ସେମିତି

ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ।