ସାତରଙ୍ଗ ଭରି

ଦୋଳ ଗୋବିନ୍ଦ ହେ

ତୁମ ରଙ୍ଗ ଦେଇ ରଙ୍ଗାୟିତ କର

ଦେହ ମନ ସବୁକିଛି

ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଲେ

ପ୍ରେମ ର ରଙ୍ଗରେ

ବୁଡ଼ି ବା ଭୁଲି ଯାଉଛି।।

ନାଲି ନୀଳ ଅବିର ସାଙ୍ଗରେ

ହୋଲି ଖେଳି ଦିଅ ଢାଳି

ଯେତେ ଯାହା କରୁଣାର ଧାରା

ସଂସାର ଜଞ୍ଜାଳ ଦିଏ ଅହରହ

କଳା ରଙ୍ଗ କଳଙ୍କ କାଳିମା

ରାଈ ପରି ନହୋଇ ବି ଝରିଯାଏ 

ହୂଦୟରୁ ତୁମପାଇଁ

ପ୍ରେମ ଫଲ୍ଗୁ ପରା।।

ବଂଶୀ ସ୍ୱନ ଉଚ୍ଚାଟନ କରୁଥିଲା 

ଗୋପ ଗୋପାଳୁଣୀ ତନୁମନ

ପିଚକାରି ରଙ୍ଗ ହୋରି

ମାରି ପରା କରୁଥିଲ

ସଭିଙ୍କୁ ନିଜର

ଆସ ଅବତରି ,ଖେଳ ହୋଲି 

କଟିଯାଉ ଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ତ୍ରାସ

ହେ କଳା ମାଧବ

ରଙ୍ଗ ଭରିଦିଅ ଜୀବନରେ

ତୁମ ରଙ୍ଗେ ,ତମାମ୍ ଆୟୁଷ।