ରଜ ମଉଜ

ବରଷକେ ଥରେ ଆସଇ ରଜରଜେ ଝିଅ ବୋହୂଏ

 ହୁଅନ୍ତି କେତେ ସଜବାଜ

 କେତେ ପିଠା ପଣା 

ନୂଆ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି

  ଝିଅ ବୋହୂ ପାଳନ୍ତି

 ହସ ଖୁସିରେ ଓଡ଼ିଆ ଙ୍କ

 ପାରମ୍ପରିକ ପର୍ବ ଏହି ଆମ ରଜ

   ନାନା ଅନ୍ନ ବ୍ୟଞ୍ଜନ 

  ତା ସାଙ୍ଗକୁ ମିଠା ଖିଲିପାନ ଖାଇ

   ଗାଁ ଠୁ ସହର ସବୁଠି ଚାଲିଥାଏ

   ଅତି ଆଡ଼ମ୍ବରେ ରଜ ମଉଜ ।

  ପ୍ରତି ଘରେ ଘରେ 

   ବାଡି ବଗିଚାରେ ଚାଲେ

  ନାନା ରକମର ଦୋଳି ଖେଳ

   ଝିଅ ଠାରୁ ବୋହୂ ସଭିଙ୍କ ମନରେ

   ଦେଖାଯାଇଥାଏ ଉତ୍ସାହ ପ୍ରବଳ 

  କୃଷି ଭିତ୍ତିକ ଅଟେ ଆମ ଏ ଗଣପର୍ବ

   ମାତା ବସୁମତୀ ହୁଏ ରଜସ୍ଖଳା ବୋଲି

   ଅଛି ଆମ ସଂସ୍କୃତି ରେ ଜନରବ

   ମାତା ବସୁମତୀ ଙ୍କର କରି ପୂଜନ

   ଓଡିଆ ଜାତିର ଏ ପର୍ବ ଅଟେ ତ ମହାନ୍ ।

  ମାତା ବସୁମତୀ ହୁଏ ଋତୁବତୀ

   ସେ ପାଇଁ ମାତାଙ୍କୁ କରି ପୂଜନ

   ଚିନ୍ତଇ ଏ ଜାତି କରିବା କୁ

   ଉତ୍ତମ ଫସଲ ଉତ୍ପାଦନ

   ସେ ପାଇଁ ଆମର ରଜ ତିନିଦିନ

   ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ

  ଗୃହ କାର୍ଯ୍ୟରୁ କରି ବିରତ ଜାଣ

   ମାତୃଭୂମି ମାତୃଜାତି କୁ

    ସର୍ବାଗ୍ରେ ରଖେଟି ଏ ଜାତି ପୁଣ

   ପଶା ତାସରେ ଘର ଠାରୁ ଦାଣ୍ଡ

   ହସ ଖୁସିରେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ

    କରିଥାନ୍ତି କମ୍ପମାନ

   ଧନ୍ୟ ଏ ଜାତି ଧନ୍ୟ ଏ ପରବ ରଜ

   ଭୁଲି ହିଂସା ଦ୍ଵେଷ ପର ଆପଣା ଭାବ

   ରଜରେ ଭୋଜିଭାତ ପିଠା ପଣା କରି

    ପାଳନ୍ତି ଏ ରଜ କରି ନାନା ମଉଜ ।

   ଆମ୍ବ, ପଣସ, ସପୁରୀ ବାସରେ

    ଘର ବାସଇ ମହ ମହ

   ବନ୍ଧୁଘର ବୁଲା ସହ

 ଦୂର ନିକଟ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସହ

  ହୁଏ ମହା ମିଳନ

   ଧନ୍ୟ ଧନ୍ୟ ଏ ଜାତି 

   ଏ ସଂସ୍କୃତି ପରମ୍ପରା ଧନ୍ୟ

  କେତେ ସଜବାଜ କେତେ ମଉଜ

  ଆହା କି ସୁନ୍ଦର ସଂସ୍କାର ସଂସ୍କୃତି ଆମ

    ସତେ କେଡ଼େ ମନଲୋଭା

   ଆମ ରଜ ମଉଜ ।