ରଚୟିତା

 ଦୁଇପଦ ଯେବେ ଆସିଯିବ ମନେ

ପତରେ ନେବୁ ଉତାରି ।

ଶବଦ ମାନେନା ସୀମା ସରହଦ

ନା’ମାନେ ଆକଟ ହୁରି॥

ଥିରି କରି କହେ କାନେ ତୁନି ତୁନି

ଧୀ’ରେ ପଦ ପଦ କଥା।

କେତେବେଳେ ଗଳ୍ପ କେବେ ସେ ନିବନ୍ଧ

କେବେ କାବ୍ୟ ଓ କବିତା॥

ଶବଦ କହଇ ତା’ ମନର ପୀଡ଼ା

କହେ ତା’ ଖେଦ ବାରତା।

କହଇ ସହିଛି, ସହୁଛି ବେଦନା

ଯୁଗଯୁଗର ଏ କଥା॥

ସାହିତ୍ୟ ସଂସାରେ କ’ଣ ଚାଲିଛି

ପାଠକ କୁଳେ ପଚାର।

ଶବଦ ଲୁଚୁଛି ଚୟନ ଡରରେ

କବିକୁ ଲାଗଇ ଡର॥

ମନ ଥିର କରି ଲେଖିବୁ ଦି’ପଦ

ପାଠକ ଜଗିଛି ଭାବେ।

ସେଇ ଦି’ପଦ ଯେ ମନରେ ରହିବ

ସେମନ୍ତେ ସରବ ହୃଦେ॥

-ପ୍ରଭୂ