ରାଣୀ ପଦ୍ମାବତୀ

ସିଂହଳର ରାଜା ଗନ୍ଧର୍ବ ସେନ ଓ

   ରାଣୀ ନାମ ଚମ୍ପା ବତୀ

କୋଳକୁ ମଣ୍ଡନ କରିଲେ ତାଙ୍କର

   ଦୁହିତା ଯେ ପଦ୍ମାବତୀ ।

ରୂପ ଗୁଣ ତାଙ୍କ କି ଉପମା ଦେବା

   ସତେ କି ସରଗ ପରୀ

ରମ୍ଭା, ମେନକା, ଓ ଉର୍ବଶୀ ସୁନ୍ଦରୀ

  ରୂପକୁ ନୋହିବେ ସରି ।

ଅପୁର୍ବ କାନ୍ତିକୁ ଦେଖି ମୁନି ଋଷିଙ୍କର 

   ଭାଙ୍ଗିଯିବ ଧ୍ୟାନ

କିପରି ବିଧାତା ଗଢିଲା ତାହାକୁ କରି

   ଏତେ ମନୋରମ ।

ଶଶିକଳା ପରି ଅପୁର୍ବ ସୁନ୍ଦରୀ

   ବଢିଲା ଦିନ କୁ ଦିନ

ସ୍ଵୟମ୍ବର ସଭା କରିବା ପାଇଁ ଯେ 

  ରାଜାଙ୍କୁ କଲେ ବରଣ ।

ରାହୁଲ ରତନ ସିଂ ନାମ ଧାରୀ

   ଚିତୋର ରାଇଜ ରାଜା

ପଦମ ସିଂ କୁ ପରାସ୍ତ କରି ଣ 

   ପଦ୍ମା ବତୀ ହେଲେ ବିଭା ।

ରାଜାଙ୍କର ରାଜ୍ୟସଭାରେ ରାଘବ

   ଚେତନ ଯେ ଯାଦୁଗର 

ସୁନ୍ଦର ବଂଶୀ ବାଦକ ଓ ଆର୍ଟିଷ୍ଟ,

   ପୁଣି ପେଣ୍ଟର, ସିଙ୍ଗର ।

ପଦ୍ମାବତୀ କୁ ସେ ଆଖି ପକାଇଲା

  ମୁହେଁ ବୋଳାହେଲା କଳା

ଚିତୋର ରାଜ୍ୟରୁ ତଡ଼ା ଖାଇ ସିଏ

   ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀ ଚାଲିଗଲା ।

ଆଲ୍ଲାଉଦିନ ଖିଲଜି ପାଶେ ଯାଇ

   ପଦ୍ମାବତୀ କଥା କହି

ଚିତ୍ରଆଙ୍କି ରୂପ ଦେଖାଇଲା ତାକୁ

   ପାଗଳ ଗଲା ସେ ହୋଇ ।

ଚିତୋର ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ

  ତାକୁ ଆଠ ମାସ ଲାଗିଗଲା

ଆଶା ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଏ ନ କରି ପାରିଣ 

  ଛଳରେ ବନ୍ଧୁତା କଲା ।

ଅତି ଆପଣାର ଭାବ ଦେଖାଇ ସେ

   ଗଡ଼ରେ ଅତିଥି ହେଲା

ଭଉଣିକୁ ଟିକେ ଦୂରରୁ ଦେଖିବି

  ବୋଲି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା ।

ରାଣିଙ୍କୁ କେହିତ ଦେଖି ପାରିବେନି

  ଅଛି ରାଜପୁତ ପ୍ରଥା

ଦର୍ପଣରେ ଦେଖି ରାଣୀକୁପାଗଳ

   ହୋଇ ବୁଡିଗଲା ଚେତା ।

ଛଳରେ ରାଜାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ଭାଷେ

   ପଦ୍ମାବତୀ ନେବେ ଆସି

ସର୍ଜିକଲ ଷ୍ଟ୍ରାଇକ ରେ ପଦ୍ମାବତୀ

  ପାଲିଙ୍କିରେ ସୈନ୍ୟ ପେଶି ।

ରାଜାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି କରି ସୈନ୍ୟ ଆଣିଲେ

  ରାଗରେ ସେ ଯୁଦ୍ଧ କଲା

ମହାପ୍ରତାପିର ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଜାଙ୍କ

   ବୀର ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା ।

ରାଣୀ ଆଉ ଷୋଳ ହଜାର ରମଣୀ

   ଅଗ୍ନିରେ ଝାସ ଦେଇ ଣ 

ନିଜର ସତୀତ୍ୱ ବଜାୟ ରଖିଲେ

  ଅନଳରେ ଦେଲେ ପ୍ରାଣ ।

ଏବେବି ଚିତୋରେ ନିଆଁ ଜଳା ନାମେ

   ହେଉଅଛି ଏକ ମେଳା

ପଦ୍ମାବତୀ କୁ ମାନବ ଦେବି ବୋଲି

    ମାନନ୍ତି ରାଇଜ ସାରା ।

ଧନ୍ୟ ପଦ୍ମାବତୀ ଧନ୍ୟ ତୋ କିରତି

   ମହୀରେ ରଖିଛ ଯଶ

ଝୁରୁଛି ଚିତୋର ଝୁରେ ରାଜସ୍ଥାନ

    ପୁଣି ଜନ୍ମନେଇ ଆସ ।