ପ୍ରତୀକ୍ଷା
ପ୍ରତୀକ୍ଷା
ପ୍ରତୀକ୍ଷା ଶବ୍ଦଟି ଜୀବନ ସହିତ
ଅଙ୍ଗାଙ୍ଗୀ ଜଡ଼ିତ ଥାଏ
ଜନ୍ମରୁ ମରଣ ଯେତିକି ବି ପଥ
ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଚାଲିଥାଏ ।
ପେଟର ଶିଶୁଟି ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରଇ
ଗର୍ଭୁ ବାହାରିବା ପାଇଁ
ମାଆ କାନ ଡ଼େରି ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରଇ
କୁଆଁ କୁଆଁ ଶବ୍ଦ ପାଇଁ ।
ଶିଶୁର ପ୍ରତୀକ୍ଷା ଖେଳକୁଦ ପାଇଁ
ପ୍ରେମ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ବିବାହ
ଝଡ଼ ତୋଫାନକୁ ଟାଳି ଦେବାପାଇଁ
ମନେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଅପାର ।
ଘରଠୁ ବାହାର ସବୁଠି ପ୍ରତୀକ୍ଷା
ଶବ୍ଦ ମାନଙ୍କର ମେଳା
ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ ମେରୁଦଣ୍ଡ
ସଫଳ ବିଫଳ ଗୋଳା ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ସତୀ ଅଶୋକ ବନରୁ
ସହାସେ ଫେରନ୍ତି ଘର
ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରି ଯେ ପାଷାଣୀ ଅହଲ୍ୟା
ମୁକ୍ତି ପାଇ ହେଲେ ସ୍ଥିର ।
ଶବରୀ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ଭାବମୟତାରେ
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ପାଏ
ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଫଳ କେତେ ମିଠା ପୁଣି
ସେମାନେ କହି ପାରିବେ ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷାର ଅନ୍ତ ରାଧାର ହୋଇନି
ନିରାଶ କେବେ ହୋଇନି
ତଥାପି ରାଧା ତ କୃଷ୍ଣମୟ ସଦା
କେବେ ଅନିଷ୍ଟ ଚାହିଁନି ।
ଦେହୁ ଦେହାତୀତେ ବିଚରଣ କରି
ପରମ ଆନନ୍ଦେ ମଗ୍ନ
ମୀରାର ପ୍ରତୀକ୍ଷା ସୁର ତାଳେ ମଗ୍ନ
କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମେ ମହୀୟାନ ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷା ଅଟଇ ଜୀବନର ଅଙ୍ଗ
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ତା'ର ଚାବିକାଠି
ସଫଳ ହେଉ କି ବିଫଳ ହେଉ ସେ
ଯିବ ନାହିଁ କେବେ ଥକି ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିବା ଶିଖି ନ ପାରିଲେ
ଜୀବନ ଜିଇଁବା କଷ୍ଟ
କର୍ମରେ ମର୍ମରେ ଭିଜି ଚାଲିଥିଲେ
ପ୍ରତୀକ୍ଷା ନଦେବ କଷ୍ଟ ।
ଜୀବନଟା ପରା ପ୍ରତୀକ୍ଷାମୟ ଯେ
ଅନ୍ଧାର ଆଲୁଏ ଭରା
କେବେ ଜନମକୁ କେବେ ବା ମୃତ୍ୟୁକୁ
ପ୍ରତୀକ୍ଷାଟି ହୁଏ ସାରା ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ବୋଲି
ସଭିଙ୍କୁ ତ ଜଣା ଅଛି
ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ନିମଜ୍ଜିତ ହୋଇଯିବା
କେତେ ଜଣ ଜାଣିଛନ୍ତି ।
ଜୀବନର ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପ ଯଦି
ପ୍ରତୀକ୍ଷା ଯେ ଠିଆ ହୁଏ
ଡରିବାନି କେବେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ନେଇ
କାର୍ଯ୍ୟ କରିଯିବା ଭଲେ ।
