ପ୍ରତାରଣାର ଅନ୍ୟ ଏକ ନାମ

ତୁମେ ଧୋକା ଦେଲ

ଏ କଥା ସେତିକି ବାଧିଲାନି,

ଯେତିକି ଏହା ଜାଣିବା ବାଧିଲା ଯେ

ମୁଁ ତୁମକୁ କେବେ

ଧୋକା ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି ହିଁ ନଥିଲି।

ତୁମର ପ୍ରତିଟି କଥାକୁ

ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କଲି,

ଆଉ ତୁମେ ପ୍ରତିଥର

ସତ କହିବା ପରି

ମିଛ କହିଚାଲିଲ।

ବିଚିତ୍ର କଥା ନା

ସମ୍ପର୍କ ତୁମେ ଭାଙ୍ଗିଲ,

କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ

ମୁଁ ଆଜି ବି ନିଜକୁ ପଚାରୁଛି।

ତୁମେ ଅନ୍ୟ କାହାର ହୋଇଗଲ,

ସେ ଦୁଃଖ କମ୍ ଥିଲା;

ଦୁଃଖ ଏହା ଥିଲା ଯେ

ଯାହାକୁ ନିଜର ଭାବି

ମୁଁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତରେ ଶୋଇଥିଲି,

ସିଏ ହିଁ ମୋ ନିଦ ହଜିବାର କାରଣ ପାଲଟିଗଲା।

ଏବେ ଯଦି କେହି ପଚାରେ

“ବିଶ୍ୱାସ କର କି?”

ମୁଁ ଟିକେ ହସିଦିଏ...

ବିଶ୍ୱାସ ତ କରେ,

ବସ୍ ଆଗ ଭଳି କରେ ନାହିଁ।

ତୁମକୁ କ୍ଷମା କରିଦେଇଛି

କିନ୍ତୁ ଆଉ ଫେରିବାକୁ ଡାକିବି ନାହିଁ।

କିଛି କବାଟ

ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବା ପାଇଁ ନୁହେଁ,

ନିଜକୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ବନ୍ଦ କରାଯାଏ।