ପ୍ରଶ୍ନ

ଏତେ ଛନ୍ଦ ଭିତରେ ଦୁନିଆଁ କାହିଁକି ନିର୍ବେଦ

ଓଦା ହୃଦୟ ଓଦା ମନ ବର୍ବାଦ

ପ୍ରକୃତି ନାଚୁଛି ତାଳେ ଲୟେ ଛାନ୍ଦେ ଛନ୍ଦ

ମଳୟ ବହୁଛି ମନ୍ଦ ମନ୍ଦ

ଶ୍ରାବଣୀରେ ମୌସୁମୀ ଗନ୍ଧ

ସାଧବବୋହୁ ପିନ୍ଧେ ପାଟ ମାଣିଆବନ୍ଧ

ତଥାପି ଦୁନିଆଁ କାହିଁକି ନିର୍ବେଦ ନିର୍ବେଦ

ନାହିଁ ସେହି ଭକ୍ତି ମହାର୍ଘ ଭାବ

ସକାଳୁ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ରାବୁନି କାଉ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ନିଦ

ରଫ ଖାତା ଡ଼ଙ୍ଗା ଭସାଇ ହେଉନି ବର୍ବାଦ

ସବୁ ଖାଁ ଖାଁ ନିଶବ୍ଦ ନିଶବ୍ଦ

କଣ ସବୁ ହେଇଯାଉଛି ରଦ୍ଦ

କଣ ସବୁ ଅଘଟଣ ବିଘଟଣ ଦୁର୍ବୋଧ୍ୟ

ଜନ୍ମ ନେଇଛୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ହେବ ସଶବ୍ଦ

ଶାଗ ପାଖାଳରେ ମନକୁ ଦେଇ ବୋଧ

ତଥାପି ଲାଗୁଛି ନାହିଁ କାହିଁ ଆଶୀର୍ବାଦ

ଗୁଣ ଅବିଗୁଣ ଗରିମା ସକଳର ଶକାବ୍ଦ

ଭାଇଚାରାରେ ଏତେ ଭାଗ ବାଦ ଛେଦ

ବଳି ପଡୁଛି ପଶୁ ନିର୍ବୋଧ

ହେ ଇଶ୍ୱର ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଜାଣ ଭେଦ

ତୁମେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକମାତ୍ର ଅଭେଦ

କହିପାରିବ ପ୍ରଭୁ ମୋ ପ୍ରଶ୍ନ ସିଦ୍ଧ ନା ଅସିଦ୍ଧ ।