ପ୍ରମାଦ

ବୁଦ୍ଧି ବିଚାରରେ କରମ

ଯିଏ କରେ ସାଧନ

ତା'ଠାରେ କେବେ ବି ପ୍ରମାଦ

ଦେଖା ନ ଯାଏ ଜାଣ ।

ଅସାବଧାନତା ବରିଲେ

ଭୋଗଇ ପରିଣାମ

ଚିତ୍ତ ସନ୍ତୁଳନ ରଖିବା

ପରା ଚେତନ କାମ ।

ପ୍ରମତ୍ତତା ଭାବ ପ୍ରକାଶି

ସିନା ପ୍ରଗଳ୍ଭା କନ୍ୟା

ନାମ ଲେଖାଇ ପ୍ରମାଦିକା

ହୁଏ ଦୂଷିତା ଗଣ୍ୟା ।

ମନ ଉପଦ୍ରବ ଉପେକ୍ଷି

ରହି ସାଧୁ ସଙ୍ଗତ

ଯୋଗ ସାଧେ ଯିଏ କରମେ

ଜ୍ଞାନୀ ଗୁଣୀରେ ଖ୍ୟାତ ।

ପ୍ରମାଦ ଡାକିବା ଜୀବନେ

ବାତୁଳତା ପଣିଆ

ସେଥିପାଇଁ ଦୁଃଖ ବରଣ

କରେ କେହି ଦୁନିଆ ।

ପ୍ରମାଦ ଶୂନ୍ୟଟି କେବଳ

ପାଏ ଅନେକ ସୁଖ

ଖୁସିର ଶିରିପା ବାନ୍ଧି ସେ

ଦେଖେ ନବ ଆଲୋକ ।

ବିପଦ ଆଡ଼େଇ ପଥରୁ

ନିଏ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥାନେ

ଅଭୀପ୍ସା ପୂରଣ ହୁଅଇ

ଯେତେ ଇଚ୍ଛେ ଜୀବନେ ।

ପ୍ରମାଦ-ଭ୍ରମକୁ କୋଳେଇ

ନହୋଇ କେ ଭ୍ରମିତ

ବିଭୁ ନାମ ସ୍ମରି ତୁଣ୍ଡରେ

କର କାଳାତିପାତ ।