ପ୍ରିୟା ପଣତରେ ହୋଲି

ଫଗୁଣ ଆସିଯାଏ ଯେବେ ତୁମେ କବିତାଟେ ଲେଖ

ମଳୟ ଆସିଯାଏ ଯେବେ ତୁମେ କବିତା ଶୁଣାଅ

ଖୁସିର ମାହୋଲ ବନିଯାଏ ଯେବେ ଦୋଳ ଆସିଯାଏ

ରଙ୍ଗଅବିରେ ମନ ନାଚିଉଠେ ମୁଖେ ହସ ଫୁଟିଯାଏ

ହୋଲିର ପରବେ ଆକାଶେ ଆଜି ଭସାଣିଆ ମେଘ

ତୁମେ ଆସ,ସଜାଇଦିଅ ମୋ ଦେହେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ରଙ୍ଗ

ବସନ୍ତର ଆମ୍ବବଉଳ ଫାଙ୍କେ ସୂରୁଜ ମୁରୁଜ ବୁଣଇ

ସପନ ଆଣିଛି ତୁମପାଇଁ ଖୁସିରବାର୍ତ୍ତା ବାଣ୍ଟିବାପାଇଁ

ମୋ ଆଖିରେ ନିଦ ଆସେ ହୋଇ ଥିରିଥିରି

ଯେବେ ସପନରେ ଛୁଇଁଯାଅ ମୋତେ ଆସ୍ତେକରି

ତୁମରି ଉଛ୍ଛାସ ମୋ ହୃଦୟର ମରୁସାଗରର ଝଡ

ତୁମରି ଛୁଆଁରେ ଦେହବଗିଚାରେ ଫୁଟିଯିଏ

 ପୀରତିର ଫୁଲ କଢ

ହୋଲିରେ ମୁଁ ଯେମତି ହଜିଅଛି ତୁମ ଭାବନାରେ

ତୁମେ କି ସେମିତି ମୋକଥା ଭାବୁଛ ଆଜି ସକାଳରେ,

ଫଗୁର ରଙ୍ଗ ଆଣିଛି ଜୀବନେ ଖୁସିର ପିଚକାରୀ

ସେ ରଙ୍ଗ ଭରୁ ତୁମରି ଜୀବନେ ହସ ବାଣ୍ଟୁ ଅସୁମାରୀ ।