ପ୍ରିୟ ଭାଜନ

କଥାରେ କଥାରେ ଅନେକ କଥାରେ

କହି ହୁଏ ଖାଲି ମୁହିଁ

ଜୀବନ ହତାରେ ବନ୍ଦୀ ରୁହେ ଖାଲି

ମହିରୂହ ପ୍ରଜାପତି।

କିଏ ସେ ପୁରୁଷ କିଏ ସେହି ନାରୀ

ଅଛି ଧୈର୍ଯ୍ୟ ପାଶ ବୋହି

ଶଙ୍ଖୁଳେ ମନକୁ ପରାଣ ମିତକୁ

ସିଞ୍ଚି ମହୀ ରସ ବୋହି ।

କିଏ ସେ ଆଦିମ କିଏ ସେ ନବୀନ

ଫରକ ରୁହେନି କିଛି

ଜଞ୍ଜାଳ ଜଳଦ ବିଷମ ପ୍ରକାଶ

ମାନେ ନାହିଁ ତାର କିଛି ।

ଦୟାର ସାଗର କ୍ଷମା ପାରାବାର

ସୁଦୟା ମିଳିବ ତାର

ପୁଣ୍ୟତୋୟା ତୀରେ ଭେଟିବା କାଳରେ

ମାନ ରଖିବେ ସେ ମୋର।