ପ୍ରେମର ମହକ ବାସେ

ଛୁପି ଛୁପି ମୋର ଆଦ୍ୟ ଯଉବନେ

ଅଲକ୍ଷରେ ଚାଲି ଆସି

କେଉଁ ପ୍ରେମ ରଙ୍ଗ ଛିଟା ପ୍ରିୟତମ

ହୃଦେ ଦେଇଥିଲ ନେସି ।

ସମୟ ଝଡ଼ରେ ଘଷି ମାଜି ହୋଇ

ଯଉବନ ଗଲା ଚାଲି

ବୟସ ସିଡ଼ିର ଶେଷ ସୋପାନର

ପାଶେ ମୁଁ ପହଂଚି ଗଲି।

ଆଜି ଯାଏଁ ସେହି ପ୍ରେମ ରଙ୍ଗ ଛିଟା

ଅସର ଯାଇନି ଚାଲି

ତୁମରି ସ୍ମୃତିରେ ମନ-ଯଉବନ

ଭୂମାନନ୍ଦେ ନାଲି ନାଲି।

ତୁମ ଯାଦୁକରୀ କାଉଁରୀ ପରଶ

ହିଆଟିକୁ ଯାଏ ଛୁଇଁ

ସପନରେ ଆସି ଦେଖାଦିଅ ସିନା

ପାଶେ ଧରାଦିଅ ନାହିଁ।

ଅଭୁଲା ପ୍ରେମର ଚନ୍ଦନ ମହକ

ହୃଦୟେ ହୋଇଛି ନେସି,

ନିଃଶ୍ୱାସରେ ଆସି ବିଶ୍ୱାସେ ଆଉଁସି

ଭରି ଦିଏ ମନେ ଖୁସି।

ମୁଖା ପିନ୍ଧି ଦେଇ ମୁଖକୁ ଲୁଚେଇ ,

ଦେଲେ ଆନ ପରିଚୟ ,

ପରତେ ଯିବିକି, ପ୍ରେମର ମହକ

ବାସେ ଯେଣୁ ମହମହ ।

ଅର୍ଥ ପ୍ରତିପତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସମ୍ମାନ,

କିଛି ମୋର ଲୋଡାନାହିଁ ,

କପଟ ନକରି କାନେ କହିଦିଅ;

"ଆଗୋ ମୋର ପ୍ରାଣ ସହି"।

ସାତ ଜନମର ବନ୍ଧନ ପରା ଏ

ନୁହେଁ ବର୍ଷ ମାସ ଦିନ,

ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ଢାଳନ୍ତି ଆଶିଷ

ହୋଇ ପାରିବନି କ୍ଷୀଣ।