ପ୍ରେମ

ପ୍ରେମ ଏକ ନଈ ବୋହି ଯାଏ ଛୁଇଁ

ଗିରି ବନ ବିଳ ଭୂଇଁ

କେବେ ପବନରେ କେବେ ଶ୍ରାବଣରେ

କେବେ ବସନ୍ତରେ ଥାଇ...

ପ୍ରେମର ଛୁଆଁରେ ଫୁଲ ଫୁଟେ ନିତି

ବିହଙ୍ଗମ ଗାଏ ଗୀତି

ଶୁଷ୍କ ତରୁ ଡାଳେ କଁଅଳେ ପତର.

ପୁଣି ଶସ୍ୟ ନାନା ଜାତି..

କଁଅଳ ଶିଶୁର ହସରେ ତ କେବେ

କେବେ ଚପଳା କିଶୋରୀ

କେବେ ଯଉବନେ ସୁନେଳି ଗଗନେ

ଉଡ଼ୁଥାଏ ମନ ଭରି..

ମାଆର ପଣତ କାନିରେ ତ କେବେ

ବାପାଙ୍କର ହାତ ଦୁଇ 

ଭାଇର ସାହାସ ଗୁରୁଜୀ ଆଶିଷ

ଭଉଣୀର ରାକ୍ଷୀ ହୋଇ...

ରାଧା ସମ୍ପର୍ପଣେ ମୀରାର ଭଜନେ

କେବେ ପାଞ୍ଚାଳୀର ଆର୍ତ୍ତ 

କେବେ ସୁଦାମାର ଖୁଦଭଜା ମଧ୍ୟେ

ପ୍ରେମ ଥାଏ ଲୁକ୍କାୟିତ....।